Hoewel het volstrekt tegenstrijdig is met mijn leefbudget, ben ik de laatste tijd zwaar geïnteresseerd geraakt in wijn en parfum. Hoe dat met die wijn kwam, daar ben ik niet helemaal uit, hoewel de jaloezie op D. dat hij tijdens een wijnbezoek aan een wijnbedrijf in Sonoma (CA, USA) proefde dat de druifsoort pinot noir een teer-smaak heeft, zeker heeft meegespeeld. Ik wilde ook dat soort dingen kunnen proeven!
De interesse in parfum heeft een heel directe reden. Ik kwam een artikel tegen over een boek van de Amerikaanse schrijver en journalist Chandler Burr over de ontwikkeling van twee parfums. Artikel uitgeknipt en in mijn nieuwe witte bij het grof vuil gevonden kastje gestopt -- altijd leuk, de combinatie parfum en grof vuil.
Toen gezocht naar boeken bij de schrijversnaam. Het enige dat ik kon vinden was 'The Emperor of Scent', in het Nederlands: Pionier in het Imperium van de Geur. Het gaat over biofysicist Luca Turin, een absolute kosmopoliet die ook in de wetenschap breed georiënteerd was.
Geroken vandaag:
1. Shalimar. Krijgt in de parfumgids van Turin 5 sterretjes, het hoogst haalbare. Zware geur, die de Bijenkorfdame niet bij mij vond passen, maar ik wilde graag zo'n klassieker eens ruiken.
2. Milano, van Prada. Mwoea. Vrij scherpe geur. Bleef niet echt hangen. Was vrij frisse, scherpe geur. Ik ben nooit in Milaan geweest dus ik mag dit niet zeggen, maar: het deed me niet aan Milaan denken.
3. Allure, van Chanel. Aanvankelijk een explosie van rozen. Beetje agressief. Toomde daarna in tot best lekkere geur die toch niet lang bleef hangen.
4. Chanel no. 19. Ik vond 'm wat citrus- en gemberachtig. Vrij frisse geur.
5. Chanel no. 5. Tetteretetteretet. Wow. Van begin tot eind lekker. In het begin deed de geur me ook wat aan rozijntjes denken. Zo'n bedwelmende zoetheid. Ik ben na mijn Bijenkorfbezoek wat boekwinkels ingelopen, nou okee, ik heb vooral de verdiepingen van De Slegte belopen, en ik kon het niet nalaten telkens aan mijn vingers te ruiken die 'per ongeluk' ook besprayed waren toen ik parfum op het geurstrookje wilde spuiten.
Mijn god, wat een fluwelige, zachte, ronde, volle geur, zonder scherpe kantjes. Vooral heel lekker. Als een wolk die zich telkens opnieuw vormt.
Wat ik niet verwacht had is dat de geuren vrij duidelijke verschillen hebben hoewel nu de geurstrookjes bij me thuis liggen allemaal op elkaar lijken. Allemaal lijken ze wat muskusachtigs en vanille-achtigs te hebben. Alleen de Shalimar is duidelijk anders.
Turin heeft een parfumgids geschreven samen met Tania Sanchez, toepasselijk genaamd 'The Perfume guide'.
Friday, May 29, 2009
Thursday, May 07, 2009
Zinnen op Wikipedia (14)
Uit het lemma 'Jacques Brel'
"Ook Brels gecompliceerde verhouding met vrouwen echoot nog jaren na: de twee weduwes Miche Brel en Maddly Bamy bakkeleien 25 jaar na Brels overlijden nog steeds over de vraag waar Brels graf zich behoort te bevinden en wat (lees: wie) er precies op de steen vermeld moet staan. Daarnaast houdt Maddly Bamy de wereld periodiek op de hoogte van hetgeen Brel haar op bovennatuurlijke wijze vanuit het hiernamaals doorseint."
Zinnen op Wikipedia (13)
Uit het lemma 'Red Special'
"De Red Special is de speciaal gebouwde gitaar van Brian May, de gitarist van Queen. May gebruikte het op albums en live optredens. De naam Red Special kwam van de rood/bruine kleur van de gitaar nadat hij was gespoten met verschillende lagen van Rustins plastic coating.
De bouw
In 1962 begonnen Brian en zijn vader Harold May aan de bouw van wat de Red Special zou worden. Dit was omdat Brian, die bij een bandje zat, een elektrische gitaar nodig had en er geen kon betalen. En omdat hij een goede gitaar wilde hebben verwerkte hij er dingen in, die hij in sommige dure gitaren niet aantrof (bijvoorbeeld een goedwerkend vibrato-systeem).
Om kosten te besparen bestaat de gitaar voor een groot gedeelte uit afval. Zo is voor de nek een stuk mahoniehout uit een 100 jaren oude haard gebruikt, en komen de veren van het tremolo-systeem van de kleppen van een motorfiets. De body is gemaakt van eikenhout bedekt met mahonie fineer. De pickups had May eerst ook zelf gebouwd, maar het resultaat daarvan was niet zoals hij wenste. Deze pickups werden vervangen door 3 Tri-sonic pickups van het merk Burns, waardoor het budget van 16 pond werd verdubbeld. De gitaar heeft 3 aan en uitknoppen voor de pickups en 3 phase-swithes en een enkele volume en toonregelaar. De knop van de tremolopook komt van een oude breinaald.
De bouw duurde 18 maanden."
Subscribe to:
Comments (Atom)