...maar passie elk uur

Wie is er niet gefascineerd door vuur? Waarom zijn pyromanen vaak brandweermannen? Ga je ook naar de kerstboomverbranding na kerst of naar het vuurwerkfestival in San Sebastián?
Prometheus gaf het vuur aan ons mensen, maar we kunnen het, net als lucht, niet vasthouden. Zoals lucht ons ontglipt, zo is vuur te heet, te machtig. We kunnen het gebruiken om er iets mee te smelten, iets mee te verhitten, er een sigaretje mee te roken... maar er in wroeten zoals door aarde, of er in zwemmen zoals in water, het kan allemaal niet. Het blijft z'n eigen vurige gang gaan.

Blabla. Ik zoek eigenlijk alleen maar een excuus om deze link te plaatsen. Het zijn foto's van een expeditie van een stelletje waaghalzen wetenschappers naar de Nyiragongo-krater in Congo. Ze doen dat onder het mom van: we moeten metingen doen zodat we meer leren over vulkanen, etc., maar jij en ik weten dondersgoed dat ze gewoon geobsedeerd zijn door vuur en de gevaarlijke schoonheid ervan.

Foto 20 vind ik het indrukwekkendst, omdat je dan zo goed kan zien over wat voor afmetingen het hier gaat. En omdat het eng is. Staat die man daar wel veilig? Hoe snel stroomt die lava? Wikipedia zegt dat er een zeer lage concentratie silica in zit wat het sneller doet stromen dan de meeste andere lavastromen. Ik ben benieuwd of er ook video's gemaakt zijn waarop je dat kan zien.
De link naar de Kawah Ijen-expeditie met foto's van dezelfde fotograaf is trouwens ook de moeite waard, en herinnert aan de indrukwekkende documentaire 'War photographer' die ooit over James Nachtwey gemaakt werd.

In het nieuw

Ik had een nieuwe jas gekocht op de Noordermarkt, van paardenhaar en leren banen eroverheen, en bij de mouwen en kraag afgewerkt met bont. Erbij kocht ik bruine leren handschoenen en om het helemaal af te maken en in stijl te blijven kocht ik bij een tweedehandswinkel op het Waterlooplein een enorme donkerbruine bontmuts, die mij 15 centimeter langer doet lijken, en een grofgebreide superlange bruine sjaal.
Heel mooi allemaal, maar ik werd me ineens wel heel bewust van hoe ik eruit zag, en dat zelfbewustzijn confronteert me een beetje te veel met mijn ego, dat best groot is.

Het is dus telkens een Grote Beslissing om die jas plus bijbehorende accessoires tóch aan, om en op te doen waarbij ik steeds weer op mezelf inpraat: 'nou, en so what als mensen naar je kijken? Mensen kunnen moeilijk hun ogen dichtdoen.', 'In Rusland is een bontmuts volkomen normaal', 'Bovendien, wie zegt wat normaal is?' Etc. etc.

Fiets ik vandaag door de stad, komt een vrouw naast me fietsen: 'Mag ik je wat vragen? Waar heb je die schoenen gekocht?'

Zo zie je maar weer. Dan denk je dat je opvalt met het een, en dan trekt het ander juist de aandacht.