Ik had een nieuwe jas gekocht op de Noordermarkt, van paardenhaar en leren banen eroverheen, en bij de mouwen en kraag afgewerkt met bont. Erbij kocht ik bruine leren handschoenen en om het helemaal af te maken en in stijl te blijven kocht ik bij een tweedehandswinkel op het Waterlooplein een enorme donkerbruine bontmuts, die mij 15 centimeter langer doet lijken, en een grofgebreide superlange bruine sjaal.
Heel mooi allemaal, maar ik werd me ineens wel heel bewust van hoe ik eruit zag, en dat zelfbewustzijn confronteert me een beetje te veel met mijn ego, dat best groot is.
Het is dus telkens een Grote Beslissing om die jas plus bijbehorende accessoires tóch aan, om en op te doen waarbij ik steeds weer op mezelf inpraat: 'nou, en so what als mensen naar je kijken? Mensen kunnen moeilijk hun ogen dichtdoen.', 'In Rusland is een bontmuts volkomen normaal', 'Bovendien, wie zegt wat normaal is?' Etc. etc.
Fiets ik vandaag door de stad, komt een vrouw naast me fietsen: 'Mag ik je wat vragen? Waar heb je die schoenen gekocht?'
Zo zie je maar weer. Dan denk je dat je opvalt met het een, en dan trekt het ander juist de aandacht.
No comments:
Post a Comment