Zinnen op Wikipedia (28)

[Maandag is in California de rechtszaak begonnen rond de ongrondwettelijkheid van Proposition 8, die gezorgd heeft voor de beëindiging van het homohuwelijk in Californië. Verwacht wordt dat deze zaak uiteindelijk zal eindigen in het federale hooggerechtshof. De advocaten (Ted Olson en David Boies, die tegenover elkaar stonden in W. v. Gore) van de eisende partij beroepen zich nadrukkelijk op Lawrence v. Texas.]

Uit het lemma 'Lewis F. Powell, Jr.'

'Powell was the swing vote in Bowers v. Hardwick 478 U.S. 186 (1986), opting to go with the majority ruling which upheld Georgia's sodomy laws. He was reportedly distressed over how to vote. A conservative clerk advised him to uphold the ban, and Powell, who believed he had never met a gay person (not realizing that one of his own clerks was a closeted homosexual), voted to uphold Georgia's law, though Powell in a concurring opinion expressed concern at the length of the prison terms prescribed by the law. The Court, 17 years later, expressly overruled Bowers in Lawrence v. Texas, 539 U.S. 558 (2003).

In 1990, after his retirement from the Court, he said, "I think I made a mistake in the Hardwick case," marking one of the few times a justice expressed regret for one of his previous votes.'

Zinnen op Wikipedia (27)

Uit het lemma 'Joseph Rotblat'

'He believed that scientists have an individual moral responsibility, and just as the Hippocratic Oath provides a code of conduct for physicians, he thought that scientists should have their own code of moral conduct, a Hippocratic Oath for Scientists. During his tenure as president of the Pugwash conferences, Rotblat nominated Israeli nuclear technician Mordechai Vanunu for the Nobel Peace Prize every year from 1988 to 2004. Vanunu had disclosed the extent of Israel's nuclear weapons programme, and consequently spent 18 years in prison, including more than 11 years in solitary confinement.

Rotblat campaigned ceaselessly against nuclear weapons. In an interview shortly before the 2004 U.S. presidential election, he expressed his belief that the Russell-Einstein Manifesto still had "great relevance today, after 50 years, particularly in connection with the election of a president in the United States", and above all, with respect to the potential pre-emptive use of nuclear weapons. Central to his view of the world were the words of the Russell-Einstein Manifesto with which he concluded his acceptance lecture for the Nobel prize in 1995: "Above all, remember your humanity".'

Zinnen op Wikipedia (26)

Uit het lemma 'Astrid Lindgren'

"A minor planet, 3204 Lindgren, discovered in 1978 by Soviet astronomer Nikolai Stepanovich Chernykh, was named after her. The name of the Swedish microsatellite Astrid 1, launched on 24 January 1995, was originally selected only as a common Swedish female name, but within a short time it was decided to name the instruments after characters in Astrid Lindgren's books: PIPPI (Prelude in Planetary Particle Imaging), EMIL (Electron Measurements - In-situ and Lightweight), and MIO (Miniature Imaging Optics). Astrid said that maybe people should call her Asteroid Lindgren instead."

Zinnen op Wikipedia (25)

Uit het lemma 'David Suzuki'

"CC OBC Ph.D LLD (UoPEI, hc) DSc (UoW, hc) DSc (AU, hc) LLD (TU, hc) LLD (UoC, hc) DHL (GSU, hc) DSc (LU, hc) DSc (MU, hc) LLD (QU, hc) DSc (CU, hc) DSc (AC, hc) DSc (GU, hc) DDL (OU, hc) DSc (WC, hc) DES (UC, hc) DDL (SFU, hc) DSc (YU, hc) DSc (UQAM, hc) DSc (FU, hc) DC, hc) DSc (RU, hc) DSc (UoM, hc) DSc (UoWO, hc) DSc (MUN, hc)"

Zinnen op Wikipedia (24)

Uit het lemma 'Lodewijk Napoleon'

'Een voorbeeld van Lodewijks taalbeheersing is een briefje dat hij in 1807 vanuit de Pyreneeën verstuurde naar minister Willem Frederik Röell, die naar hem onderweg was:

"Goed dag mij waard Röell, van doe gij nog in Tarascon, in deze slect en droefig dorp? Waarom zijt gij niet hier bij mij? Zonder Hollands gesel ik con niet al den dagen less nemen, trek dan geshuin en omkeeren in venig van tijd. Gelukig man! Gij ga moë wrouen zien en die vie is moiste en aimableste. Nu gij zal meer galant vorden, maar niet meer bevrindt van uw wriende. Waar wal mij waart tot verder zien in Paris. Pamiers deze wier augustus 1807, Lodewijk. Antwoorde mij in talen hollandsch in Toulouse. Mijn heer Flament heeft gehad mijn book, en screve aan u nog voor een goed less nemen."'

Zinnen op Wikipedia (23)

Uit het lemma 'Susana Higuchi'

'As First Lady during her husband's presidency, Higuchi was one of the first people in Peru to allege criminal misdoings on the part of her husband. As early as 1992, she denounced several of her Fujimori in-laws for corruption in connection with the sale of used clothing donated by Japan. In 1994, she publicly condemned her husband as a tyrant and his government as corrupt. Fujimori reacted by formally stripping her of the title First Lady in August 1994, appointing their elder daughter First Lady in her place.'

Zinnen op Wikipedia (22)

Uit het lemma 'Waterloo Station'

'In the 1990s, after Waterloo station was chosen as the British terminus for the Eurostar train service, Florent Longuepée, a municipal councillor in Paris, wrote to the British Prime Minister requesting that the station be renamed because he said it was upsetting for the French to be reminded of Napoleon's defeat when they arrived in London by Eurostar. There is a name counterpart in Paris: the Gare d'Austerlitz is named after the Battle of Austerlitz, one of Napolean's greatest victories. However, this station is less important than most other stations in the city and Eurostar trains run to the Gare du Nord.'

Zinnen op Wikipedia (21)

Uit het lemma 'Rice Krispies'

'The cereal is marketed on the basis of the noises it produces when milk is added to the bowl. The onomatopoeic noises differ by language:

English: "Snap! Crackle! Pop!"
Canadian French: "Cric! Crac! Croc!"
Spanish: "Pim! Pum! Pam!"
German: "Knisper! Knasper! Knusper!"
Danish: "Piff! Paff! Puff!"
Finnish: "Riks! Raks! Poks!"
Dutch: "Pif! Paf! Pof!"
Afrikaans: "Knap! Knaetter! Knak!"'

Zinnen op Wikipedia (20)

Uit het lemma 'Let's trim our hair in accordance with the socialist lifestyle'

'Let's trim our hair in accordance with the socialist lifestyle, or alternatively translated as Let us trim our hair in accordance with Socialist lifestyle, was part of a North Korean government propaganda campaign promulgating grooming and dress standards. It was broadcast on state-run Korean Central Television in the capital of Pyongyang. The television program claimed that hair length can affect human intelligence, in part because of the deprivation to the rest of the body of nutrients required for hair to grow. It was one part of longstanding North Korean government restrictions on haircuts and fashions deemed at odds with "Socialist Values".

[...]

The series began in 2004 as part of the regular television program Common Sense. In the fall of that year, a larger media campaign (print and radio as well as television)began promoting proper attire and neat appearances in men. The show encouraged state-mandated short hairstyles, such as the flat-top crew cut, middle hairstyle, low hairstyle, and high hairstyle. It said that hair should be kept between 1 cm and 5 cm in length, and recommended haircuts for men every 15 days. The country's official hairstyles did allow men over 50 years old to grow their upper hair up to 7 cm long, to disguise balding.

An initial five-part series of the show featured officially endorsed haircut styles, while a later series went a step further by showing certain men as examples of how not to trim one's hair. With each example, the show conveyed the person's name and where they lived (or worked) via subtitles and/or voice. For example, in one episode (shown in January 2005) a North Korean citizen named Mr. Ko Gwang Hyun, whose unkempt hair covered his ears, was shown as a negative role model, with the voiceover commentary: "We cannot help questioning the cultural taste of this comrade, who is incapable of feeling ashamed of his hair style. Can we expect a man with this disheveled mind-set to perform his duty well?"'

Zinnen op Wikipedia (19)

Uit het lemma 'Bonk: The Curious Coupling of Science and Sex'

'In the book, Mary Roach describes a session in which she and her husband Ed volunteer to have sex in a 20-inch diameter MRI tube in the interests of science. During the experiment, a doctor looks on, making suggestions, and finally telling Ed that he "may ejaculate now."'

Zinnen op Wikipedia (18)

Uit het lemma 'Nylon'

"De naam nylon werd op 27 oktober 1938 wereldkundig gemaakt door Charles Stine, directeur van de chemische afdeling van DuPont. Over de totstandkoming van de naam doen verschillende verhalen de ronde, een officieel verhaal en enkele legendes. De officiële en meest waarschijnlijke ontstaansgeschiedenis is de volgende: toen gezocht werd naar een geschikte naam voor het nieuwe materiaal werd een commissie van drie wetenschappers samengesteld. Een van de commissieleden, Dr. E.K. Gladding, stelde norun voor, omdat gedacht werd dat nieuwe (nylon)kousen nauwelijks zouden ladderen. Toen bleek dat de kousen dat wel deden stelde Gladding de naam te veranderen in nuron. Dit leek echter teveel op neuron, en werd afgewezen. Vervanging van de "r" door een "l" gaf de naam nulon, echter "new nulon" klonk niet lekker. Er werd gesuggereerd om de "u" te vervangen door een "i", maar dat gaf weer problemen bij de uitspraak (moet deze "i" als "need" of als "nine" uitgesproken worden?). Uiteindelijk werd de "i" vervangen door een "y". Het probleem van de uitspraak was verholpen en nylon was geboren.

De legende is interessanter, en is een klassiek voorbeeld van de neiging van Engels-sprekenden om humoristische, sarcastische of beledigende versies van acroniemen te maken. Het was niet al te moeilijk om "Now You Lose Old Nippon" of "Now You Lousy Old Nippon" te bedenken. Nylon vormde een grote bedreiging voor de Japanse zijde-industrie, die de wereldmarkt van vezels en stoffen domineerde. Daarnaast werd de periode waarin nylon gesynthetiseerd en geproduceerd werd, gekenmerkt door sterke anti-Japanse gevoelens. Een Amerikaans succes werd vergezeld met de wens Japan te schofferen. Dit verhaal ontstond ongeveer tegelijkertijd met het ontstaan van nylon in 1938, en verspreidde zich razendsnel over Amerika. De impact en bekendheid was dusdanig groot, dat DuPont in 1941 in een Japanse krant ontkende dat nylon een beledigend acroniem zou zijn. Deze PR-actie heeft niet mogen baten, want zoals een goede legende betaamt, is deze tot vandaag de dag veel bekender dan het officiële verhaal."

Zinnen op Wikipedia (17)

Uit het lemma 'Anita Anand'

"Until October 2007 she presented in the 10pm till 1am slot on Monday to Thursdays on BBC Radio Five Live. She now co-presents the station's weekday "Drive" (16:00 - 19:00) slot with Peter Allen, having replaced Jane Garvey in 2007. On television, Anand has been a presenter on the Heaven and Earth Show, and is currently co-presenting The Daily Politics on BBC Two with Andrew Neil. She has also written articles for India Today and The Asian Age newspaper, and used to write a regular column in The Guardian.

On 18 November 2005 she won the Nazia Hassan Award for 2005 in the category of upcoming Television Broadcasters. Has wonderful sense of humour and a delightful laugh."

Gedicht van een ander (5)

Klik hier voor een zog. 'Wordle' van Paul van Ostaijens 'Marc groet 's morgens de dingen

Zinnen op Wikipedia (16)

Uit het lemma 'Whoopie pie'

"A whoopie pie (alternatively called a gob, black-and-white, or bob) is a baked good made of two round mound-shaped pieces of chocolate cake, sometimes pumpkin cake, with a sweet, creamy frosting sandwiched between them. While considered a New England phenomenon and a Pennsylvania Amish tradition, they are increasingly sold throughout the United States. According to food historians, Amish women would bake these and put them in farmers' lunchboxes. When farmers would find these treats in their lunch, they would shout 'whoopie!'"

Zinnen op Wikipedia (15)

Uit het lemma 'David Brooks'

"Brooks describes himself as being originally a liberal, though he clearly is a staunch conservative. In 1983, he wrote a parody of conservative pundit William F. Buckley, Jr.:

'In the afternoons he is in the habit of going into crowded rooms and making everybody else feel inferior. The evenings are reserved for extended bouts of name-dropping.' (University of Chicago Maroon, April 5, 1983.)

Buckley admired the parody and offered Brooks a job with National Review. A turning point in Brooks's thinking came later that year in a televised debate with Milton Friedman, which, as Brooks describes it, 'was essentially me making a point, and he making a two-sentence rebuttal which totally devastated my point.'"

Voor alle duidelijkheid: ik heb dit gekozen vanwege het zinnetje dat Brooks een 'staunch conservative' zou zijn. Brooks is echter voor het homohuwelijk, heeft begrip voor de wil om een beter gezondheidssysteem te bouwen, ook al verwoordt hij dat in zinnetjes die het politiek linkse spectrum als dwaas afdoen en het rechtse als wijs. Verder is Brooks nog redelijk redelijk.
De kunst van het quoten van Wikipedia zoals ik dat doe hier gaat om het ontdekken van boude zinnetjes vóór de fanatieke Wikipedia-moderators het kunnen weghalen.
Het is een beetje als Herakleitos' beroemde rivier: als je denkt dat dit nu is wat Wikipedia is, is het alweer veranderd.

Licht vers

Ik ben op een heleboel dingen jaloers. Een van de dingen waar ik het aller-, allerjaloerstst op ben, is op mensen die rijmende vrolijke gedichtjes kunnen schrijven. Mensen als Drs P., Driek van Wissen, Piet Hein, Ogden Nash, etc.
Larry Eisenberg kan het ook. Ik ken zijn naam van de New York Times, die ik vaak lees on-line. Hij heeft voor zover ik weet geen eigen poëziepagina, hoewel ik dat de Times bij deze graag suggereer. Nee, hij schrijft zijn gedichtjes (vaak limericks) op de plek waar andere mensen hun opmerkingen schrijven.

Gedichtjes zoals deze, bij een artikel over twitteren rond Goede Vrijdag:

Religion is clearly transmittable,
By means that are deemed to be twittable,
A fine fulsome feat
For Twitter to tweet,
Sermons it seems are irremittable.

Ik ben niet de enige die een fan is van Eisenberg. Sommigen volgen zijn voorbeeld:

I’ve been inspired by Larry to write a poem or two,
And I’m surprised it offends the way it seems to do.
I find them amusing
When I am perusing
The blogs. As I often do.

Het artikel over twitteren op Goede Vrijdag werd overigens geschreven door de journaliste Jennifer 8. Lee, die nog met mijn ex D. op school heeft gezeten.

Kleine wereld ja, en de nummer 8 in haar naam dat is natuurlijk ook helemaal geweldig. Geef mij zo'n getal als tweede naam*. Of een uitroepteken. Of zou een vraagteken mysterieuzer zijn? En die punt achter die 8 maakt ook nieuwsgierig. Is het een afkorting voor een nog langer nummer? Dat ze eigenlijk Jennifer 8482693 Lee heet...

Toegift: NYTimes-pagina gevonden met wel vier light verses. Allemaal over de wonderlijke wereld der winden... pardon, linzen.

Toegift 2: een vers over dat het leven altijd nog erger kan.

An old Jewish tale once did tell
Of a Fam’ly not living too well,
Ten in one tiny shack,
And packed front to back,
A horror which made them rebel.

Their Rabbi said,”Take in a Goat”,
T’was Hell-on-Earth as you might know’t,
The Goat, in a week,
Was put out with a shriek,
Life took on a bearable note.

* Of James als tweede naam, zoals de heer Bond Bond.

Eerste geurnotities

Hoewel het volstrekt tegenstrijdig is met mijn leefbudget, ben ik de laatste tijd zwaar geïnteresseerd geraakt in wijn en parfum. Hoe dat met die wijn kwam, daar ben ik niet helemaal uit, hoewel de jaloezie op D. dat hij tijdens een wijnbezoek aan een wijnbedrijf in Sonoma (CA, USA) proefde dat de druifsoort pinot noir een teer-smaak heeft, zeker heeft meegespeeld. Ik wilde ook dat soort dingen kunnen proeven!
De interesse in parfum heeft een heel directe reden. Ik kwam een artikel tegen over een boek van de Amerikaanse schrijver en journalist Chandler Burr over de ontwikkeling van twee parfums. Artikel uitgeknipt en in mijn nieuwe witte bij het grof vuil gevonden kastje gestopt -- altijd leuk, de combinatie parfum en grof vuil.
Toen gezocht naar boeken bij de schrijversnaam. Het enige dat ik kon vinden was 'The Emperor of Scent', in het Nederlands: Pionier in het Imperium van de Geur. Het gaat over biofysicist Luca Turin, een absolute kosmopoliet die ook in de wetenschap breed georiënteerd was.

Geroken vandaag:
1. Shalimar. Krijgt in de parfumgids van Turin 5 sterretjes, het hoogst haalbare. Zware geur, die de Bijenkorfdame niet bij mij vond passen, maar ik wilde graag zo'n klassieker eens ruiken.
2. Milano, van Prada. Mwoea. Vrij scherpe geur. Bleef niet echt hangen. Was vrij frisse, scherpe geur. Ik ben nooit in Milaan geweest dus ik mag dit niet zeggen, maar: het deed me niet aan Milaan denken.
3. Allure, van Chanel. Aanvankelijk een explosie van rozen. Beetje agressief. Toomde daarna in tot best lekkere geur die toch niet lang bleef hangen.
4. Chanel no. 19. Ik vond 'm wat citrus- en gemberachtig. Vrij frisse geur.
5. Chanel no. 5. Tetteretetteretet. Wow. Van begin tot eind lekker. In het begin deed de geur me ook wat aan rozijntjes denken. Zo'n bedwelmende zoetheid. Ik ben na mijn Bijenkorfbezoek wat boekwinkels ingelopen, nou okee, ik heb vooral de verdiepingen van De Slegte belopen, en ik kon het niet nalaten telkens aan mijn vingers te ruiken die 'per ongeluk' ook besprayed waren toen ik parfum op het geurstrookje wilde spuiten.
Mijn god, wat een fluwelige, zachte, ronde, volle geur, zonder scherpe kantjes. Vooral heel lekker. Als een wolk die zich telkens opnieuw vormt.
Wat ik niet verwacht had is dat de geuren vrij duidelijke verschillen hebben hoewel nu de geurstrookjes bij me thuis liggen allemaal op elkaar lijken. Allemaal lijken ze wat muskusachtigs en vanille-achtigs te hebben. Alleen de Shalimar is duidelijk anders.

Turin heeft een parfumgids geschreven samen met Tania Sanchez, toepasselijk genaamd 'The Perfume guide'.

Zinnen op Wikipedia (14)

Uit het lemma 'Jacques Brel'

"Ook Brels gecompliceerde verhouding met vrouwen echoot nog jaren na: de twee weduwes Miche Brel en Maddly Bamy bakkeleien 25 jaar na Brels overlijden nog steeds over de vraag waar Brels graf zich behoort te bevinden en wat (lees: wie) er precies op de steen vermeld moet staan. Daarnaast houdt Maddly Bamy de wereld periodiek op de hoogte van hetgeen Brel haar op bovennatuurlijke wijze vanuit het hiernamaals doorseint."

Zinnen op Wikipedia (13)

Uit het lemma 'Red Special'

"De Red Special is de speciaal gebouwde gitaar van Brian May, de gitarist van Queen. May gebruikte het op albums en live optredens. De naam Red Special kwam van de rood/bruine kleur van de gitaar nadat hij was gespoten met verschillende lagen van Rustins plastic coating.

De bouw

In 1962 begonnen Brian en zijn vader Harold May aan de bouw van wat de Red Special zou worden. Dit was omdat Brian, die bij een bandje zat, een elektrische gitaar nodig had en er geen kon betalen. En omdat hij een goede gitaar wilde hebben verwerkte hij er dingen in, die hij in sommige dure gitaren niet aantrof (bijvoorbeeld een goedwerkend vibrato-systeem).

Om kosten te besparen bestaat de gitaar voor een groot gedeelte uit afval. Zo is voor de nek een stuk mahoniehout uit een 100 jaren oude haard gebruikt, en komen de veren van het tremolo-systeem van de kleppen van een motorfiets. De body is gemaakt van eikenhout bedekt met mahonie fineer. De pickups had May eerst ook zelf gebouwd, maar het resultaat daarvan was niet zoals hij wenste. Deze pickups werden vervangen door 3 Tri-sonic pickups van het merk Burns, waardoor het budget van 16 pond werd verdubbeld. De gitaar heeft 3 aan en uitknoppen voor de pickups en 3 phase-swithes en een enkele volume en toonregelaar. De knop van de tremolopook komt van een oude breinaald.

De bouw duurde 18 maanden."

De ui

In de Verenigde Staten bestaat al zolang ik het weet een tijdschrift dat 'The Onion' heet. Het is een krantje elke week uitkomt, gratis voor het grijpen ligt op straat, en volstaat met superieur geschreven onzin, liefst verwijzend naar de actualiteit. Satire op zijn grappigst.

Voorbeeldje van deze week -- met dank aan de kredietcrisis e.d.:


Incredible 'Business-Man' Has Salary Of 10 Regular Men

April 3, 2009 | Issue 45•14

CHICAGO — Sources in the Chicago metropolitan area confirmed Monday the existence of an extraordinary "business-man" imbued with the earning power and fiscal strength of 10 ordinary men. This invincible, superhuman associate is reportedly able to leap from assistant manager to vice president of operations in a single bound, and is believed to have a secret headquarters somewhere deep within the suburbs, where by night he assumes the identity of a mild-mannered family man. Sources claim the man draws his power from a special hand-tailored Italian suit that strikes fear into the hearts of rival equity firms everywhere. The only challenge to the business-man's dominance is reportedly his arch-nemesis, "the business-woman," whom he has kept trapped beneath a protective glass ceiling since 1973.

--
Related Articles

* America Online To Build Three Million Home Pages For The Homeless
* Product Awareness Increased With 'Advertisement'
* Seymour Hersh Uncovers New Thing Too Sad To Think About