retorica die werkt

Dat is natuurlijk een pleonasme, zo'n titel. Iets heet ook pas retorica als het werkt natuurlijk.
Deze titel verwijst naar een toespraak van een senator uit Illinois, Barack Obama, die hij vorige week hield op de Democratische conventie in Boston, heel origineel de 'Boston D-Party' genoemd. Het stadion waar het gebeuren plaatsvond, scheen volgens de krant op z'n kop te staan door zijn toespraak. Obama was de grote held. Ik werd benieuwd naar zulk een redenaarstalent en in de afkoelende uren gisteravond, zocht ik zijn toespraak op en vond het. Op het internet uiteraard, medium der media.
En inderdaad, tranen gingen mij in de ogen staan. Wat een woordkeuze, wat een plaatsing van argumenten en herinneringen. Hij wist uitgekauwde termen als nieuw in mijn oren te doen klinken en als bij zovelen ging door mij de gedachte: staat hier een volgende president? En ook: als deze toespraak zou worden uitgezonden op alle tv-zenders in de VSA, zou dan niet iedereen stemmen voor de Democraten? Naïeve gedachten, ach, wellicht. Maar ook hoopvolle gedachten. En 'hoop' was het centrale thema van deze strak geregisseerde democratische conventie, dus dat komt dan weer mooi uit.
En nu ga ik naar buiten naar het park op de hoek. Ik neem een boek mee en druiven die me maar 99 cent kostten en wellicht een biertje en ik ga zitten en ik sta pas op als het donker wordt of als ik echte honger krijg of zoiets.