Als ik zomergast zou zijn (2)

Derde fragment.

In 2002 probeerde een jonge man in New Jersey, Cory Booker, de nieuwe burgemeester te worden van Newark, een stad ongeveer even groot als Utrecht. Waar Utrecht echter relatief welvarend is met een groot percentage hoogopgeleiden en een prima werkende infrastructuur, daar is Newark flink achtergebleven. Een flink deel van de bewoners is ronduit arm, en er was dan ook veel werk te verzetten voor een nieuwe burgemeester.

Newark hád echter al een burgemeester, Sharpe James. Net als Booker een Democraat, maar veel ouder dan hij, en al zo'n 16 jaar burgemeester. James was dus populair, maar de documentaire liet duidelijk zien hoe verbazend dat eigenlijk was. Sharpe James nam het namelijk niet altijd zo nauw met de ethiek. Hij betaalde zichzelf bijvoorbeeld beter dan netjes genoemd kan worden, namelijk met een bedrag dat nog hoger was dan van welke gouverneur in de VS dan ook. Hij had te nauwe banden met projectontwikkelaars. Enkele van zijn vertrouwelingen waren veroordeed voor fraude.

James wist zichzelf echter goed te verkopen. Hij kwam uit het volk voort, en bleef dat ook. Die Cory Booker, dat was maar een 'nep-zwarte' (Booker en hij waren allebei African-American) met zijn veels te hoge opleiding. Die Booker, die verraadde zijn ras maar. Ik weet nu even niet meer of hij dat nu zelf zo zei, maar hij ontmoedigde het in ieder geval volstrekt niet als zijn aanhangers dat riepen. Alles mocht voor zijn herverkiezing. Alles.

Sharpe James won, en Cory Booker won vier jaar later. Booker was net als Obama een soort 'community organizer', maar waar Obama van zichzelf pleegt te zeggen dat hij niet veel successen boekte, zo deed Booker dat wel. Hij was op alle mogelijke manieren bezig de mensen op te heffen. Toch verloor hij.
De documentaire Street Fight laat op schokkende manier zien hoe dit proces verliep.

Overigens werd Sharpe James afgelopen zomer eindelijk veroordeeld voor fraude. Hij zit voor 27 maanden in de gevangenis.

New Jersey heeft nog wel meer steden die het amper nog aan kunnen: Trenton en Camden bijvoorbeeld. In Camden werkt een actieve (activistische) priester van Ierse komaf, Michael Doyle, over wie onlangs ook een film is gemaakt. Deze film heb ik nog niet gezien maar ik ben er uiterst nieuwsgierig naar. Doyle is niet zozeer actief op het gebied waar katholieken tegenwoordig vaak mee in het nieuws komen, abortus, maar op het gebied van armoede.
'Poet of poverty' wordt het verrassingsfragment, fragment vier.

Zinnen op Wikipedia (7)

Uit het lemma 'Least Concern'

"Least Concern (LC) is an IUCN category assigned to extant species or lower taxa which have been evaluated but do not qualify for any other category. As such they do not qualify as threatened, nor Near Threatened, nor Conservation Dependent. Many common species such as the Rock Pigeon, Common Juniper, the Snail Kite and Sacred Kingfisher are assigned the Least Concern category. [...]
Humans qualify for this category, and in 2008 were formally assessed as such by the IUCN."

Zinnen op Wikipedia (6)

Uit het lemma 'Decatur, Georgia'

"Decatur has the 6th largest percentage of likely homosexual households in the nation."

Hunk?!?

Stemmen

"At our staff meeting this morning, my boss (who voted for Obama) said he got emotional when he voted. My boyfriend (who voted for Obama) told me he teared up when he voted (and he rarely cries). And when he went to the health food store, others were talking about how emotional they got… and they all started crying in the health food store! I have never heard of this behavior at the polls. I think it speaks to how badly we Democrats want change and how much hope we have in Obama’s spirit." -- Tom

"nyc, upper west side, I’ve been a 6am voter since my first presidential election; LBJ. In, out and on to work. This morning the line snaked out of the church and around two city blocks. After an hour and a half, I did what I came to do. I retraced my steps along that line and now it was three blocks long. Something is happening. it wonderful. Its democracy" -- Fred

"The United States has sent election monitors all over the world to act as watchdogs and insure fair and accurate elections - from Haiti to Zimbabwe. Meanwhile, in the USA, voting machines don’t work or break down, polling station staffs don’t know what their doing, have no oversight and are overwhelmed. How can this be? My polling station this morning had only ONE voting machine working, while two others were delivered BROKEN and the staff did not know to look on a provisional electors list to find additional names causing havoc and two hour wait times. There were many screaming people demanding their right to vote and refusing paper ballots by affidavit that are only counted 5 WEEKS LATER! Absolute chaos in the East Village of Manhattan - the richest city in the richest country in the world.
Shameful" -- Carl

"Push the lever all the way to the right. Whoooomp! Make your picks with tiny little levers that are sort of aligned with the candidate names. Click! Click! Click! Pull the lever back to the left. Whoooomp! I’m not sure if I voted or just took a bad aerobics class. Seriously, the New York City “machines” make you wonder if your vote is being registered." -- CB

"What passion! I just voted at a station in the Upper East Side. The location is also a school, so teachers had to “cut” past the line to go inside. Other, non-teachers, decided they didn’t want to wait on the line and pushed through also. The line that I was waiting on started yelling that they had cheated and that we should not have to wait if they didn’t. Much to my astonishment, verbal shouts moved to action and I was suddenly in the middle of a pushing swarm of upset, very passionate New Yorkers who were making headway through the door until an elderly gentleman, who was walking with assistance and had difficultly breathing, decided to exit through the “in” door. As a unit, the pushing swarm moved to the side to let him through, in silence. And then we all waited politely again. I’m not sure what changed, except that, for me, seeing someone who had to make such an incredible effort to come out to vote affirmed what is good and noble in human nature. Perhaps it had a similar effect on my fellow voters." -- H

"the line snaked around a long mid-manhattan block. people were cheerful and patient. made me wonder if i was actually in new york. Wonderful. i love new york. i love america and i love Obama." -- Jane S

"My husband, adult son and I got to the polls in Detroit at 6:30 am, for a 7 am opening time. We thought, hey, there might be a couple dozen people there waiting to vote before work.

There were 180 people already in line. I know, because the man in front of me walked the line and counted.

An older man, probably early 60s, was behind me in line with tears in his eyes. “I have never seen anything like this in my lifetime,” he said.

This is in a state that the GOP abandoned (officially; they long since have given up on Michigan) in a city that’s well over 90% Democrat, with no public transportation and the country’s worst unemployment and poverty rates. But people got up that early to come and vote.

I’m very proud of my city and I hope by day’s end, to be very proud of my country again, too." -- Janet V







Vier jaar geleden (kijk mijn blog er maar op na) opperde ik de mogelijkheid van Obama als president, en om 3:36 uur vannacht durfde ik er definitief in te geloven toen Ohio 'viel' voor Obama en zijn enorme team van verleiders, want alleen was het hem natuurlijk niet gelukt. Zojuist, net na 5 uur zwichtte ook California (zoals verwacht) en had Obama voldoende stemmen om de overwinning te claimen.

Hoegadet?

Hier een filmpje dat een parodie is op een legendarische bierreclame in de VS, waarin min of meer dezelfde acteurs meespeelden. Ook zonder het origineel te kennen is dit filmpje ijzersterk.

Zinnen op Wikipedia (5)

Uit het lemma 'Frietkot'

Een frietkot is nadrukkelijk geen fastfoodeetgelegenheid [...]. Deze maken meestal deel uit van grote ketens; vele frituren blijven daarentegen nog steeds onafhankelijk van elkaar. In fastfoodrestaurants worden ook vaak kant-en-klare maaltijden opgediend, die ter plaatse enkel nog worden opgewarmd, terwijl een frituur wat ambachtelijker en volkser is.

Frituren komen in verschillende vormen voor. Zo zijn er nog steeds houten frituurwagens, waarvan de beroemdste twee waarschijnlijk aan de voet van het belfort van Brugge staan. Modernere types zijn: caravanfrituur, chaletfrituur, mobiele kraamfrituur (ze zijn vooral te vinden op kermissen en markten) en huisfrituur (frituur ingericht op de gelijkvloerse verdieping van een pand).

Zonnig Prestatyn

Op mijn onverwacht reisje naar Dublin afgelopen zomer, kwam de trein ook langs het kustplaatsje Prestatyn in Wales, dat ik kende van een gedicht van Philip Larkin, dat wij ooit lazen in vertaling op de middelbare school. Hoewel ik door de treinomroeper ontdekte dat Prestatyn min of meer wordt uitgesproken als prustáten, lazen wij het meen ik als Préstatijn, wat natuurlijk raar rijmt op satíjn.

Come To Sunny Prestatyn
Laughed the girl on the poster,
Kneeling up on the sand
In tautened white satin.
Behind her, a hunk of coast, a
Hotel with palms
Seemed to expand from her thighs and
Spread breast-lifting arms.

She was slapped up one day in March.
A couple of weeks, and her face
Was snaggle-toothed and boss-eyed;
Huge tits and a fissured crotch
Were scored well in, and the space
Between her legs held scrawls
That set her fairly astride
A tuberous cock and balls

Autographed Titch Thomas, while
Someone had used a knife
Or something to stab right through
The moustached lips of her smile.
She was too good for this life.
Very soon, a great transverse tear
Left only a hand and some blue.
Now Fight Cancer is there.

Overigens, het miezerde in zonnig Prestatyn.

Zinnen op Wikipedia (4)

Uit het lemma 'Ödön von Horváth'

"Na de Anschluss in 1938 vertrok Horváth node uit Oostenrijk. In Amsterdam droeg een waarzegger hem op naar Parijs te gaan, waar hem „een ingrijpende gebeurtenis“ te wachten stond. Horváth gehoorzaamde, en op de Champs Elysées viel inderdaad een boom op zijn hoofd, die hem op slag doodde."

Eclips

Ik sliep bij mijn ouders, in de kamer die ooit een paar jaar de mijne was. Voor het raam hangt een zwaar fluwelen gordijn, bordeauxrood, hoewel je dat 's nachts niet ziet. Wat je wél ziet, 's nachts, is het gelige licht dat langs de randen van het zwart-lijkende gordijn naar binnen fluistert. En verdomd, opeens zag ik het: het is net een vierkante eclips. Het enige verschil met een echte eclips - en ik heb er een mogen meemaken - is dat deze stilstaat in de tijd. De vierkante zon staat de hele nacht kaarsrecht voor de vierkante maan.

Zinnen op Wikipedia (3)

Uit het lemma 'Bottle scraper'

"Historically, vla (a popular dairy product with the consistency similar to custard or yoghurt) was sold in long glass bottles. Vla was frequently delivered by milkmen in bottles similar to the long, tapered-neck milk bottles used in many places in the world. However, while the use of the milk bottle streamlined production and distribution practices, the shape of the container made it hard to extract the last bits with spoons, spatulas, or other kitchen utensils. The Dutch answer was the bottle scraper which was specifically designed to answer this problem.

[...]

There is an element of the technical and engineering community that sees the bottle scraper as a monument to a wrong type of technical solution. This group argues that the best solution to the problem of remaining vla in bottles was to put vla in different containers preventing the problem from ever occurring, rather than inventing another tool and then educating a population in its use."

Afgeluisterd in het OV

Een meisje tegen het andere: "Je weet wel, het was die lege kamer met iets erin."

Zinnen op Wikipedia (2)

Uit het lemma 'Slechthorendheid'

"Slechthorenden kunnen lang niet altijd bellen met een mobiele telefoon. Ook met een gewone telefoon (of ze nu een versterker hebben of niet) lukt dit niet altijd. Voor doven is dit in het geheel niet mogelijk.

De meeste slechthorenden kennen geen gebarentaal en voelen zich ook niet thuis in de dovenwereld. Bij de horenden voelen ze zich vaak buitengesloten en ze hangen er dus een beetje tussenin."

Killer

Aan de telefoon met P. vertelde ik wat voor zinvols ik die dag zoal gedaan had: 'Ik heb fruitvliegjes vermoord in mijn keuken. Dat is heel leuk om te doen. Ze vliegen langzaam en je kan ze dus in de lucht doodslaan zonder veel moeite.' Ik dacht dat ik hem iets heel schokkends verteld had, maar hij vroeg wat meer over de details waaruit bleek dat dat doodslaan toch best veel tijd kost, en zei uiteindelijk 'je kan ze ook opzuigen'. Wat? P. had óók ervaring met het doden van fruitvliegjes? Dat ík nou een gewetenloze killer ben, okee, maar dit ging wel heel ver. Ik bleef echter nuchter: 'vliegen ze dan niet terug door de stofzuigslang?' 'Neee, de zuigkracht maakt moes van die minivleugeltjes van ze,' zei P.
De volgende dag bracht ik mijn nieuw opgedane kennis in de praktijk. Hij had gelijk. Ze vliegen niet terug.

Contact

Het was zo'n dag dat ik me wat contactgestoord voelde. Ik had de hele dag binnen gezeten en toen ik eindelijk naar buiten ging, het was al donker, was het om iets te eten. Met mijn handen in mijn zakken liep ik door een uitbundige stad. Mijn lievelingssnackbar was dicht, en dus liep ik naar de op-een-na-beste snackbar.
In de Voorstraat kwam een lange, er chaotisch uitziende, waarschijnlijk dakloze man mij tegemoet en hield me de weg tegen. Ik stond stil: 'Mag ik er even langs,' vroeg ik vriendelijk maar koel. Hij bleef me aanstaren maar stapte opzij. Terwijl ik verder liep, bedacht ik me dat hij de eerste persoon was die dag die mij blijkbaar zag staan. De eerste persoon tegen wie ik wat zei. Het was een enge man, maar ik was 'm ook dankbaar dat ie me had zien staan.

Fris windje

Onderschrift van de Volkskrant bij bovenstaande foto (fotograaf: Harry Cock): "Het TGV-station van Luik, ontworpen door Santiago Calatrava, waar het daglicht en de frisse wind doorheen kunnen stromen."
Wat een creatief Nederlands, want dat daglicht kan stromen, wist ik niet... maar daar gaat het hier niet om. Het gaat om de Volkskrants (of Calatrava's) veronderstelling dat die fris waaiende wind blijkbaar gewenst is.
Ik weet niet of een van de schrijvers, of de architect, weleens op station Duivendrecht heeft gestaan op een winderige zondagavond, wachtend op een trein die maar niet kwam, zonder bankjes, want alleen ijzeren 'hangplanken' voorhanden: het is geen pretje.
Ik heb maar een paar eisen voor stations: droog kunnen staan, maar het liefst kunnen zitten én geen last van de wind hebben. Dan zijn er uiteraard nog wat zaken die handig zijn zoals duidelijke bewegwijzering, iets te eten en drinken kunnen vinden, en natuurlijk verstaanbare omroepberichten.
Begrepen, Volkskrant? ¿Comprende, Calatrava?

Zinnen op Wikipedia (1)

Uit het lemma 'Steekmuggen'

"Een vrouwelijke mug stopt pas met bloed zoeken als ze is verzadigd, ook kan ze zich slechts één keer in een aantal dagen volzuigen. Als er dus een enkele mug in de slaapkamer zit, kan men ervoor kiezen om zich te laten bijten. Het voordeel is dat men van het gezoem af is. Helaas zijn er vaak nog wel andere exemplaren aanwezig die goed verstopt zitten."

Homerus op Europese munt

Leuk bericht in een Nieuw-Zeelandse krant: een berichtje over een Spaanse eigenaar van een snoepwinkel die bij telling van zijn kassalade in plaats van de gebruikelijke afbeelding van koning Juan Carlos een afbeelding van Homer Simpson aantrof.

(de titel van deze post is een oefening in het omwerken van de inhoud tot een titel die de lading níet dekt, voor het geval ik ooit voor een van de veelgeprezen roddelbladen zal werken)

Gedicht van een ander (1)

Soms tussen tulpen

Soms tussen tulpen bloeit een tulp vreemdsoortig
— van donkre vlam doorbeefd — in 't zelfde bed,
lijk de andere uit één aarde en zon geboortig
maar grillig opgegroeid naar eigen wet;

soms tussen de klanken en de plechtige kroning
van het akkoord schrijnt plots de dissonant;
soms tussen 't lamme schaapsvolk van den koning
rijst op de muiter, 't ijzer in de hand; —

o Gij, die vaste banden breekt, oerkracht,
gij zijt misschien het enige wat blijft,
en vóór het aangezicht van God gebracht
geen schaamte om laksheid voelt die de aadren stijft.

                                        Richard Minne

De goeie dingen nu het uit is (1)

Op het moment ben ik voornamelijk heel verdrietig en kwaad om de 'break-up'. Ik ga echter proberen er het goede van in te zien. Opbeurende gedachten en goeie gewoontes die David in me heeft helpen installeren.

"Higamus, bigamus, men are polygamous. Homamus, bogamus, wives are monogamous."*

Er is geen reden meer om monogaam te zijn. Joehoe!

Bananen, noten, yoghurt en een bepaald merk ontbijtgranen, eet ik nu regelmatig als ontbijt.

Minder verdedigend geworden (schijnt).

Niet meer wakker gebeld worden 's morgens als ik lekker lig te slapen (deze is lastig te verdedigen, want ik vond het meestal heel fijn als hij me wakker belde).

Boekenkastje, rare speakers, vulpen, muziek op mijn iPod: cadeautjes van David die ik nog steeds heb, en waar ik veel plezier van heb.

Liefde voor risotto; David maakte ze beter, maar ik maak ze nu ook best lekker.

Meer kennis van een heleboel dingen. Hoewel, dat wiskundeboek dat we ooit kochten in het kader van continue educatie, is nog nooit opengeslagen.


*Uit: Mathematical Apocrypha van Steven Krantz (nee, niet zelf gelezen natuurlijk. Ik moet toch nog dat basisboek wiskunde lezen?)

Als ik zomergast zou zijn (1)

Vanavond was de eerste aflevering van dit seizoen Zomergasten.
Ik heb het niet gezien, ik mis het bijna altijd.

Hoe dikwijls niet dat ik, een ego hebbende niet ontkennend, aan bepaalde programma's op tv terugdenk, of films, en denk: dát nu zou ik selecteren. Als ik zomergast was.
Dan denk ik aan de diepzinnige opmerkingen die ik daarbij zou maken. En ik denk aan de absoluut geweldige tv-momenten die ik zou selecteren. Van die momenten waarbij anderen denken: o ja, dat heeft een geweldige indruk gemaakt destijds, wat fijn om dat terug te zien.
Of: o ja, dat heb ik destijds gemist, maar ik heb ervan gehoord en ik ben blij er nu een deel van te zien.
Of: hee, ik heb daar nooit bij stil gestaan, bij die interpretatie van zo'n programma. Wat goed, om er deze manier naar te kijken. Of desnoods: hee, wat een stomme interpretatie.
Something.

Ik ga zomergastje spelen.
Helemaal alleen, zonder interviewer die vragen stelt en zomergast die dat dan moet gaan beantwoorden. Ik ben het samen ineen.

Eerste fragment.
Ik denk dat het een aflevering was van Sonja op ...dag.
Er kwamen mensen in de studio als Stella Braam en Marieke van Leeuwen en een befaamde visagist, Arjen van de Grijn ofzo. Hij heeft veel voor Bie en Van Kooten gewerkt. Ze vertelden hoe ze het Zuid-Afrikaanse verzet hadden geholpen door mensen naar of van Zuid-Afrika te smokkelen met valse paspoorten en dergelijke, en een vals uiterlijk. Het was echt zo'n moment dat ik dacht: wat spectaculair! Wat avontuurlijk! Ik wou dat ík op zo'n filmische manier kon meehelpen met het verzet. Maar het was ook weer zo spectaculair op de een of andere manier dat het onecht leek. Verzonnen. Voor Sonja's 1-april-aflevering. Maar dat zal wel niet. Soms is het leven ook echt spectaculair. En met mijn studie heb ik ook geleerd dat journalisten voorgesprekken houden en dan in de vragen sturen naar de spannendste antwoorden. Dus het is echt. Natuurlijk is het echt. Ik heb me toch ook niet vergist toen ik begin jaren '90 de stempraktijken in Zuid-Afrika mocht aanschouwen, met rijen tot in Namibië? Misschien maak ik dat dan wel tot mijn tweede fragment.