Zinnen op Wikipedia (46)

Uit het lemma 'lekkerbekje'

'Vroeger werd voor lekkerbekjes wijting en kabeljauw gebruikt. In Nederland was wijting altijd 'vis voor de poes', een goedkope vissoort. Men heeft daarom gezocht naar een lekkere wijze om dit vetarme visje een nieuw imago te geven. Zo is het lekkerbekje ontstaan. De lekkerbek is een hele toepasselijke naam voor deze vis die zich voedt met garnalen, een delicatesse uit de zee.

Tegenwoordig wordt er voor lekkerbekjes gebruikgemaakt van heek, omdat wijting en kabeljauw te duur zijn geworden door overbevissing. Ook de heek wordt inmiddels overbevist en de jonge wijting wordt vaak als bijvangst gevangen als te kleine vis. Meer en meer wordt daarom voor een lekkerbekje de gekweekte zoetwater vissoort Pangasius pangasius gebruikt, die door veel liefhebbers van het lekkerbekje wordt bekritiseerd vanwege de grondsmaak. De Pangasius pangasius komt veelal uit de verontreinigde Mekong-delta in Vietnam, waar de vis massaal in grote bassins wordt gekweekt. Veel vishandels geven niet aan welke vissoort ze gebruiken voor lekkerbekjes, speciaaltjes of kibbeling.'

Zinnen op Wikipedia (45)

Uit het lemma 'breien' - 'Het plezier van breien'

'Voor iemand die goed kan breien, is breien een waar genoegen. Men kan rustig erbij zitten en hoeft de gedachten er nauwelijks bij te houden, omdat het breien vrijwel automatisch kan gaan. Dit geldt natuurlijk niet als er in een ingewikkeld patroon of met verschillende kleuren gebreid wordt. Tijdens het breien naar de televisie kijken of kletsen met de gezinsleden is heel goed mogelijk. Het zachte, regelmatige getik van de breinaalden tegen elkaar kan een rustgevende werking hebben.'

Zinnen op Wikipedia (44)

Uit het lemma 'Ziekte'

'Bij veel ziekten is sprake van een moreel oordeel: het is ongewenst, een apoproegmena. Men is beter af als men het niet heeft, of althans degene die het een ziekte noemt, vindt dat de patiënt het beter niet kan hebben. Daarom is bijvoorbeeld "blond haar hebben" geen ziekte, wordt over "grijs haar" in sommige landen of delen daarvan (Verenigde Staten, Californië) al verschillend gedacht, en begint "kaalheid" steeds meer naar ziekte te neigen, zeker als het om "kaalheid bij een vrouw" gaat. Dit morele oordeel verandert met plaats en tijd; ook ziekten zijn dus gevoelig voor modeverschijnselen, ziekten kunnen verdwijnen met veranderende inzichten en oordelen. Zo wordt homoseksualiteit tegenwoordig in het Westen veelal niet als ziekte beschouwd, maar vroeger wel, en in sommige landen nog steeds. In de tijd van de slavernij bestond er in Amerika een ziekte die alleen onder slaven voorkwam, namelijk drapetomanie: de neiging om steeds maar weg te willen lopen.'

Zinnen op Wikipedia (43)

Uit het lemma 'Doctor of Osteopathic Medicine' – talk section

'My ex-wife was neither an MD nor an osteopath; however, she was VERY manipulative. — Preceding unsigned comment added by 50.75.20.220 (talk) 17:14, 27 October 2011 (UTC)'

Zinnen op Wikipedia (42)

Uit het lemma 'Raymond Domenech'

'Bij het samenstellen van zijn WK-selectie, woog Domenech de sterrenbeelden van de spelers en de stand van de hemellichamen mee in zijn spelerskeuzes. Dit kostte David Trezeguet bijna het WK 2006, ondanks dat hij dat jaar topscorer werd van de Serie A. Zijn sterrenbeeld zou onheil hebben voorspeld. Nadat het Franse volk zich uitsprak, nam Domenech de spits toch mee.'

Zinnen op Wikipedia (41)

Uit het lemma Arlington, Massachusetts

'By the time Europeans arrived, the local Indians had been devastated by disease; also, the tribal chief, Nanepashemet, had been killed by a rival tribe in about 1619. Nanepashemet's widow, known to history only as "Squaw Sachem", sold the land of her tribe to the colonists for ten pounds, with provisions that she and her tribe could remain on her homestead land around the Mystic Lakes and continue hunting and farming. She also was to be given a new winter coat of wool each year for the rest of her life.'

Zinnen op Wikipedia (40)

Uit het lemma 'anakoloet'

'Een ironische definitie van een anakoloet is die van Battus in zijn Opperlandse taal- & letterkunde:

"Een 'anakoloet' is de zin die niet op de juiste hoewel hij misschien aantoont dat de regels niet in alle gevallen voorzien en er eentje op te schrijven niet meevalt hoewel je ze ik tenminste voortdurend uitspreek."

In het dagelijks leven is Johan Cruijff een bekende producent van anakoloeten.'

Zinnen op Wikipedia (39)

Uit het lemma 'Carol Jantsch'

'Jantsch is also a noted Ultimate frisbee player, and won a tuba throwing competition.'

Zinnen op Wikipedia (38)

Uit het lemma 'Mohamed Bouazizi' 

'Regardless, Bouazizi's family claims he was publicly humiliated when a 45-year-old female municipal official, Faida Hamdi, slapped him in the face, spat at him, confiscated his electronic weighing scales, and tossed aside his produce cart. It was also stated that she made a slur against his deceased father. Bouazizi's family says her gender made his humiliation worse.'

Zinnen op Wikipedia (37)

Uit het lemma 'Garry Richardson'

 'Richardson is a supporter of Oxford United. He has a son who is a complete idiot.'

Over de dingen die ik mis

We zeggen het zo vaak. Dat de wereld klein is. Omdat we zo interconnected zijn, en van de wereld een dorp maken. 

Omdat e-mail. Omdat Facebook. Omdat Twitter.

Maar de wereld is zo groot als -ie altijd al was, en wanneer ik recensies lees over prachtige toneelstukken, interessante ontwikkelingen of inspirerende bijeenkomsten blijf ik mezelf altijd weer verbijten dat ik daar niet in kan delen wanneer ze ver weg zijn. Dat ik niet de bus in kan stappen op de Draaiweg en kan zeggen: naar 42^nd Street, alstublieft. Dan droom ik van het winnen van de lotto zodat ik die tijdelijke maar prachtige tentoonstelling dáár kan zien, of dat ik de baas ben van het Holland Festival en dat fantastische toneelstuk híer naartoe kan halen.

Toch kan ik alleen balen van het missen van al dat moois omdat iemand besluit erover te berichten, hetzij in een krant, hetzij op een blog, hetzij per e-mail. Omdat een vreemde persoon ergens ver weg zijn of haar verwondering met andere vreemde personen wil delen! Dat alleen ontroert me al.

Ik kom erop vanwege een stuk dat ik onlangs las op een van mijn lievelingssites, Killing the Buddha. Meera Subramanian schrijft over een voorleesmarathon in het walvismuseum in New Bedford, Massachusetts. Voorgelezen worden is iets dat ik erg mis sinds ik vrijgezel ben. Er zijn veel nadelen aan vrijgezel zijn, zoals dat er niemand is die vraagt 'hoe was je dag' of aan wie je dat zelf kunt vragen wanneer je de huiskamer binnenstapt, maar een van de meest magische dingen die ik mis is elkaar voorlezen, liefst 's avonds in bed. Liefst heel fantasievolle verhalen als sprookjes of kinderboeken. Liefst niet te ingewikkeld. Liefst met een warme stem voorgedragen, terwijl je half in slaap doezelt.

Zou Melville hebben voorzien dat precies 150 jaar na verschijning van zijn boek men is begonnen met het jaarlijks voorlezen van Moby-Dick in een 25-uur durende voorleesmarathon? En dat een andere schrijver over die ervaring vervolgens een minimeesterwerkje schrijft?

Overigens kwam ik er vandaag ook achter dat de musicus Moby een ver familielid is van Herman Melville, en zijn artiestennaam ontleent aan de bijnaam die zijn ouders hem gaven. Kleine wereld hè (maar nog steeds niet klein genoeg om dan aankomende januari dan maar zomaar naar New Bedford af te reizen om die voorleesmarathon ook mee te maken, hoe graag ik dat ook zou willen).

Rustig, rustig!

Ik leerde gister dat John Cage niet de eerste was die een stil stuk componeerde met zijn 4'33''. Uit de bieb had ik een cd geleend met daarop, naast de strijkkwartetten van Janáček, een (erg mooi door het Talich-kwartet gespeeld) kwartet van Erwin Schulhoff. Toen ik op Wikipedia keek wie die Schulhoff was, bleek in het stuk 'Fünf Pittoresken' het derde deel - 'In Futurum' - compleet te bestaan uit rusten. Niet alleen de bekende hangende hele-maat-rusten (zoals je die kunt zien in maat 9), maar zo'n beetje alle die er bestaan, en op plekken waar je ze normaal nooit zou tegenkomen. Rusten hebben gewoonlijk namelijk hun vaste plek op een notenbalk - het bolletje van de achtste noot ligt bijvoorbeeld altijd tussen de 3e en 4e lijn van de notenbalk. Maar kijk eens naar maat 4: het lijken net muzieknoten. 

Met de sleutels omgedraaid, opent 'In Futurum' de poort naar zo'n 100 seconden zeer dynamische stilte.

Bron: http://homepage1.nifty.com/iberia/score_gallery_schulhoff.htm

Op forward.com noemt iemand het een dadaïstisch-geïnspireerd werk, wat klopt. Schulhoff had daar inderdaad iets mee. Het werk, van 1919, werd ook opgedragen aan de Dada-artiest George Grosz.
'In Futurum' ziet er in ieder geval mooi uit, hoewel het qua partituur-kunst het Portret van Hedwig natuurlijk niet overstijgt.

Gebod 11: eerbiedig uw taal en misbruik haar niet

De Dag des Oordeels is op 21 mei. Wellicht had de eindredacteur nog een maand vakantie tegoed.

The mighty mite

Al op een mijt

D'r was er eens een mijt in het Paleogeen
die ging fluks over z'n mijtresse heen
Maar net toen -ie lekker ging komen
viel er hars hoog uit de bomen:
een orgasme vereeuwigd in steen

Zinnen op Wikipedia (36)

Uit het lemma 'Robert Crampton'

'In 1999 he signed a deal with a publisher to write a book, tracking down his old O-Level classmates. The book was given the working title "Whatever happened to...?" and issued with an ISBN number (ISBN 0385601891), but Crampton got bored with the project and never finished it. However, the non-existent book is to this day advertised as for sale online at W.H. Smith and Amazon where "readers" have even posted reviews.'

...maar passie elk uur

Wie is er niet gefascineerd door vuur? Waarom zijn pyromanen vaak brandweermannen? Ga je ook naar de kerstboomverbranding na kerst of naar het vuurwerkfestival in San Sebastián?
Prometheus gaf het vuur aan ons mensen, maar we kunnen het, net als lucht, niet vasthouden. Zoals lucht ons ontglipt, zo is vuur te heet, te machtig. We kunnen het gebruiken om er iets mee te smelten, iets mee te verhitten, er een sigaretje mee te roken... maar er in wroeten zoals door aarde, of er in zwemmen zoals in water, het kan allemaal niet. Het blijft z'n eigen vurige gang gaan.

Blabla. Ik zoek eigenlijk alleen maar een excuus om deze link te plaatsen. Het zijn foto's van een expeditie van een stelletje waaghalzen wetenschappers naar de Nyiragongo-krater in Congo. Ze doen dat onder het mom van: we moeten metingen doen zodat we meer leren over vulkanen, etc., maar jij en ik weten dondersgoed dat ze gewoon geobsedeerd zijn door vuur en de gevaarlijke schoonheid ervan.

Foto 20 vind ik het indrukwekkendst, omdat je dan zo goed kan zien over wat voor afmetingen het hier gaat. En omdat het eng is. Staat die man daar wel veilig? Hoe snel stroomt die lava? Wikipedia zegt dat er een zeer lage concentratie silica in zit wat het sneller doet stromen dan de meeste andere lavastromen. Ik ben benieuwd of er ook video's gemaakt zijn waarop je dat kan zien.
De link naar de Kawah Ijen-expeditie met foto's van dezelfde fotograaf is trouwens ook de moeite waard, en herinnert aan de indrukwekkende documentaire 'War photographer' die ooit over James Nachtwey gemaakt werd.

In het nieuw

Ik had een nieuwe jas gekocht op de Noordermarkt, van paardenhaar en leren banen eroverheen, en bij de mouwen en kraag afgewerkt met bont. Erbij kocht ik bruine leren handschoenen en om het helemaal af te maken en in stijl te blijven kocht ik bij een tweedehandswinkel op het Waterlooplein een enorme donkerbruine bontmuts, die mij 15 centimeter langer doet lijken, en een grofgebreide superlange bruine sjaal.
Heel mooi allemaal, maar ik werd me ineens wel heel bewust van hoe ik eruit zag, en dat zelfbewustzijn confronteert me een beetje te veel met mijn ego, dat best groot is.

Het is dus telkens een Grote Beslissing om die jas plus bijbehorende accessoires tóch aan, om en op te doen waarbij ik steeds weer op mezelf inpraat: 'nou, en so what als mensen naar je kijken? Mensen kunnen moeilijk hun ogen dichtdoen.', 'In Rusland is een bontmuts volkomen normaal', 'Bovendien, wie zegt wat normaal is?' Etc. etc.

Fiets ik vandaag door de stad, komt een vrouw naast me fietsen: 'Mag ik je wat vragen? Waar heb je die schoenen gekocht?'

Zo zie je maar weer. Dan denk je dat je opvalt met het een, en dan trekt het ander juist de aandacht.

Voor wie het vertrouwen is verloren...




   

Stond buiten een kledingwinkel op de Oudegracht.




Házinéni

Jaren geleden, maar niet zo veel berichten geleden, schreef ik op dit blog over een gedicht dat wij ooit te lezen kregen op de middelbare school. Ik linkte naar een andere site, maar ik kwam er gister achter dat die link niet meer werkt. Hieronder het gedicht, zoals overgenomen van gedicht.nu

 

Hosz pita


Hosz pitá
Aggou jehosz pitá
Dik kesgom melmettun toet
Hosz pitá
Tibesz tehosz pitá
Di debedde vóron sdoet.

Segge seffe, worruwáck kurdán
Mottu nogwa tvan debáck kurdán
Mottu melluk, mottekág gullán
El ke óg tente sél lufte dön.

Hosz pitá
Aggou jehosz pitá
Prut tult saggies inpro teszt
Hosz pita
Tibesz tehosz pita
Assun föt wattisz gepeszt.

Ar mesgápe, ag dabbèn nusze
Evvesgélde, èndan rèn nusze
Joggi spesz te, jadac kèn nusze
Elluc jariszte sél lufte dön.

Hosz pitá
Aggou jehosz pitá
Mettut boeki indur hand
Hosz pitá
Tibesz tehosz pitá
Sta tze ná stme ledi kant.

Segge seffe heppusén tedan,
Aste gék, kwort kom purrén tevan
Wat teppic kan distudén tepan
El kèmaan tweer de sél lufte dön.

Hosz pitá
Aggou jehosz pitá
Evvetrot sénmet tun lag
Stontze dáar
Tibesz tehosz pitá
Natéc samen mette vlag.


J.M.W. Scheltema

Ik weet niet of Scheltema's hospita Hongaars was en dat dat de reden was om pseudo-Hongaars op te voeren. De ietwat geëxalteerde toon heeft hoe dan ook iets zigeunerachtigs, en zigeuners zijn er wel te vinden in Hongarije.

Het neptaaltje deed me denken aan een Wikipedia-lemma over pseudo-Latijn dat ik van de week las, waar precies hetzelfde procédé werd toegepast: het ziet eruit als Latijn, maar als je het hardop leest, blijkt het fonetisch Nederlands te zijn. Ik moest vreselijk lachen om deze:  

Antonius Dominicus ad liveras pergis assure augurquis. Hyphrat seva sogus tosavus. Laputum ocus.

Toen ik overigens de dichter van 'Hosz pita' even googelde, kwam ik er hier achter dat deze op 26-jarige leeftijd is overleden toen hij studeerde in Leiden. Hij werd in zijn onderlijf geschoten tijdens een chaotische arrestatie vanwege ontoelaatbaar gedrag – hij was dronken.

Wie er ook vroeg bij was, met zowel dichten als doodgaan, was Jacques Perk, vooral bekend van het gedicht Iris. Op de middelbare school kregen we niet alleen dat gedicht te lezen maar ook deze:

Laat van je lippen

Kusjes glippen,

     Kusjes reegnen,

     Kusjes zeegnen,

     Kusjes rollen,

     Kusjes hollen,

Kusjes, kusjes, zonder maat,

Al te maal ten mijnen baat.

     Zie hoe't gaat,
En of je mond tot kussen staat.

Niet zo'n sterk einde vind ik, nu ik het een half leven later nog eens lees, maar aan een puber wel besteed.

Wonderlijke woorden (8)

Bord dat staat bij de Griek op het Waterloopleinstation. 

Mijn Grieks is beter.