Een kookboek voor het ongeorganiseerde volksdeel der natie

Aanstaande maandag ga ik het paasmaal bereiden voor familieleden en vrienden. Uiteraard wil ik dat heel goed doen, en uiteraard wil ik niet stressen in mijn ongeorganiseerdheid. Ik ben derhalve op zoek gegaan naar recepten die mij a) doenlijk, b) lekker (b is natuurlijk eigenlijk a), c) organiseerbaar leken. Dat laatste echter is lastig. Als je het supermarktmaandblaadje erbij pakt met recepten voor de feestdagen, willen ze nog weleens rekening houden met voorbereidingstijd en afbereidingstijd -- geen idee of dit een woord is. De meeste recepten echter - die op het internet bijvoorbeeld - gaan er gewoon vanuit dat bij elke gang -- en lawe zeggen dat ik vijf gangen ga doen -- mijn gasteters wel even een uurtje wachten, want er staat niets niets niets bij over voor- en afbereidingstijd. Dat wordt een lange avond op die manier.
Ik zal dus moeten voorbereiden maar hoe ik dat moet doen moet ik zelf uitzoeken. En dat is lastig voor iemand als ik die notoir ongeorganiseerd is. Zijn er geen kookboeken voor mensen als ik? Kookboeken voor het ongeorganiseerde deel der natie?
Kookboeken die mij duidelijk vertellen: "DIT kun je doen in 50 minuten. Dan kun je het een dag in de koelkast laten, en dan kun je het in 10 minuten afmaken zonder een rood hoofd, zonder mislukkingen en zonder aan scheld- en gooineigingen toe te geven."
Misschien moet ik dat boek zelf gaan schrijven. Eenvoudige, doch simpele recepten zonder moeilijke woorden maar mét uitleg voor dingen die niet zo vanzelfsprekend zijn als ze blijkbaar lijken voor sommige kookboekenschrijvers.
Hollandaisesausrecept op Wikipedia: "snijd de sjalot in brunoise". Moet ik dus verder zoeken wat 'brunoise' betekent. Betekent gewoon in blokjes kleinsnijden, blijkt dan. Het wordt wel een beetje te gek wanneer je zelfs voor een uitleg op Wikipedia Wikipedia nodig hebt.
Ietsje verder in datzelfde recept: "Passeer de zo ontstane gastrique door een bolzeef in de beslagkom." Gastrique? Gastrique? Staat niet doorgelinkt op Wikipedia. Daar heeft nog niemand over geschreven. En ik kan het ze niet kwalijk nemen.
Gelukkig vond ik een site waarop veel culinaire termen worden uitgelegd. Gauw gebookmarkt.

Vanmiddag stond ik in de bibliotheek een kookboek in te kijken waarin een taart beschreven stond met een vlechtbovenkant à la de Hollandse appeltaart waar als laatste handeling beschreven stond: "doe poedersuiker op de BOVENSTE [kapitaal: mijn] reepjes." Het plaatje ernaast liet inderdaad een prachtige taart zien met alleen poedersuiker op de reepjes die stonden op 11 uur. Maar hoe? hoe? hoe? krijgt een amateur dat voor elkaar zonder rood hoofd? zonder smijtneigingen? zonder huilen?
Er is vast een simpele truc voor, maar waarom wordt die er niet bij verteld?

Overigens, voordat de schaarse lezer van dit blog nu denkt dat ik nu de wanhoop nabij ben; dat valt wel mee. In een zoektocht naar lastige kooktechnieken, vergeten groentes en culinaire termen kom je soms de mooiste, grappigste en levendigst geschreven sites tegen. Warmoes een vergeten groente... Wist jij het? Wist ik het? Nee, ik wist het niet. En dat is schandalig, jazeker.

Nog één blunder van mij, na mijn hedenavondlijke Hollandaisesaus-avontuur (de saus mislukte gruwelijk) (maar smaakte best aardig, ondanks de ei/boter-scheiding): afgelopen maandag kocht ik op het Waterlooplein een stelletje appels van een vent die vertelde dat hij ze zelf teelde in de Beemster. Ik zei in mijn onsnuggerheid: "hebt u nog een plukker nodig? Ik ben werkloos." Oh, oh, oh wat dom. Kijk, ik heb veel te leren op culinair gebied, maar dat appeltjes niet geplukt worden in het voorjaar, dat weet iedereen. Dus die man zei uiteraard dat de appels uit de vriezer kwamen en ik verbeeldde me dat hij mij aankeek op een manier die zei: zo'n dom meisje wíl ik niet eens als plukster, ook al heeft ze van die lange armen.