Het visiteren van het eindejaarsdagje was een sof. Had ik niet moeten doen.
Ik voelde me alleen maar diep ongelukkig en waarschijnlijk straalde ik dat ook een beetje uit, want niemand vroeg of ik nu ook al klaar was met de opleiding. Ik heb welgeteld tegen één persoon gezegd dat ik gestopt ben.
Dirk kreeg een prachtige bijbellezing en alle lofuitingen van de wereld toegesproken door Pieter. God, wat zou ik dat eens graag meemaken.
Maar ik mocht het doen met een obligaat 'jammer' van een docent die had gehoord dat ik gestopt was. Alsof hij me terug wil. Ik weet trouwens niet wat ik in zijn plaats gezegd zou hebben hoor. Het is niet dat ik het obligate altijd onnodig vind.
Toen ik alleen maar wilde huilen, heb ik besloten te vertrekken.
Heb één biertje door m'n keel gekregen.
Het was moeilijk.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment