Tuesday, June 22, 2004

hospita's en gedichtjes

Als ik tegen mensen zeg dat ik een kamer heb bij een hospita, reageert men bijna altijd negatief: 'mag je dan wel vrienden meenemen en loert ze de hele tijd uit het raam?'
Mijn eeuwige antwoord is dat ze heel aardig is, dat ze bezoek toestaat, me met rust laat en dat ik het goed met haar kan vinden. Ik mag zelfs op haar piano spelen. Als ik het zo om mij heen hoor, heb ik zo ongeveer het meeste geluk van alle kamer-bij-hospita-bewoners van Nederland.
Op de middelbare school kregen we ooit een gedicht te lezen over een hospita, in nep-Hongaars. Het gedicht heet 'Hosz pita' en is van J.M.W. Scheltema.
Iemand die ik ken via het koor waar ik in zing, begon afgelopen zaterdag hartstochtelijk Piet Paaltjens te citeren. De beroemde Rika die gezeten waart in een sneltrein kwam voorbij, de zelfmoordenaar in het bos, en het plasje op de stoep. De dag erop liep ik op de boekenmarkt langs de Amstel en daar was Paaltjens' beroemde dichtbundeltje 'Snikken en Grimlachjes' te koop. Gekocht natuurlijk.
Nummer XLIX is van de natte stoep en gaat zo:

Wel menigmaal zei de melkboer
Des morgens tot haar meid:
"De stoep is weer nat." Och hij wist niet,
Dat er 's nachts op die stoep was geschreid

Nu, dat hij en de meid niet wisten,
Dat was minder; - maar dat zij
Er hoegenaamd niets van vermoedde,
Dat was wel hard voor mij.

Het was sowieso een geslaagde boekenmarkt voor mij en M. Ook 'Het refrein is Hein' gevonden van Bert Keizer; een boek waar ik al heel lang naar op zoek was. Van M. kreeg ik 'Narziss en Goldmund' cadeau. Lief van d'r, én optimistisch, want ze weet dat ik niet zo rap ben met het lezen van romans. Verder nog 'Het Geminachte Kind' van Kuijer (allang gelezen maar ik koop het regelmatig en deel het dan uit, als een soort van toegewijde zendeling, aan vrienden en kennissen) en Erasmus' 'Lof der Zotheid' in een mooie uitgave gekocht.
Een rugtas met goeie boeken is nooit te zwaar.
Na de boekenmarkt naar een feestje gegaan in een geweldig huis. Ik wist niet dat originele ontwerpen mij zo konden ontroeren. Die kleuren, die trap, die badkamer; dat huis is een feestje op zichzelf. Te bedenken dat ik vorig jaar op dat huis had kunnen passen en geweigerd heb omdat ik allergisch ben voor katten!

No comments: