Zinnen op Wikipedia (5)

Uit het lemma 'Frietkot'

Een frietkot is nadrukkelijk geen fastfoodeetgelegenheid [...]. Deze maken meestal deel uit van grote ketens; vele frituren blijven daarentegen nog steeds onafhankelijk van elkaar. In fastfoodrestaurants worden ook vaak kant-en-klare maaltijden opgediend, die ter plaatse enkel nog worden opgewarmd, terwijl een frituur wat ambachtelijker en volkser is.

Frituren komen in verschillende vormen voor. Zo zijn er nog steeds houten frituurwagens, waarvan de beroemdste twee waarschijnlijk aan de voet van het belfort van Brugge staan. Modernere types zijn: caravanfrituur, chaletfrituur, mobiele kraamfrituur (ze zijn vooral te vinden op kermissen en markten) en huisfrituur (frituur ingericht op de gelijkvloerse verdieping van een pand).

Zonnig Prestatyn

Op mijn onverwacht reisje naar Dublin afgelopen zomer, kwam de trein ook langs het kustplaatsje Prestatyn in Wales, dat ik kende van een gedicht van Philip Larkin, dat wij ooit lazen in vertaling op de middelbare school. Hoewel ik door de treinomroeper ontdekte dat Prestatyn min of meer wordt uitgesproken als prustáten, lazen wij het meen ik als Préstatijn, wat natuurlijk raar rijmt op satíjn.

Come To Sunny Prestatyn
Laughed the girl on the poster,
Kneeling up on the sand
In tautened white satin.
Behind her, a hunk of coast, a
Hotel with palms
Seemed to expand from her thighs and
Spread breast-lifting arms.

She was slapped up one day in March.
A couple of weeks, and her face
Was snaggle-toothed and boss-eyed;
Huge tits and a fissured crotch
Were scored well in, and the space
Between her legs held scrawls
That set her fairly astride
A tuberous cock and balls

Autographed Titch Thomas, while
Someone had used a knife
Or something to stab right through
The moustached lips of her smile.
She was too good for this life.
Very soon, a great transverse tear
Left only a hand and some blue.
Now Fight Cancer is there.

Overigens, het miezerde in zonnig Prestatyn.

Zinnen op Wikipedia (4)

Uit het lemma 'Ödön von Horváth'

"Na de Anschluss in 1938 vertrok Horváth node uit Oostenrijk. In Amsterdam droeg een waarzegger hem op naar Parijs te gaan, waar hem „een ingrijpende gebeurtenis“ te wachten stond. Horváth gehoorzaamde, en op de Champs Elysées viel inderdaad een boom op zijn hoofd, die hem op slag doodde."

Eclips

Ik sliep bij mijn ouders, in de kamer die ooit een paar jaar de mijne was. Voor het raam hangt een zwaar fluwelen gordijn, bordeauxrood, hoewel je dat 's nachts niet ziet. Wat je wél ziet, 's nachts, is het gelige licht dat langs de randen van het zwart-lijkende gordijn naar binnen fluistert. En verdomd, opeens zag ik het: het is net een vierkante eclips. Het enige verschil met een echte eclips - en ik heb er een mogen meemaken - is dat deze stilstaat in de tijd. De vierkante zon staat de hele nacht kaarsrecht voor de vierkante maan.

Zinnen op Wikipedia (3)

Uit het lemma 'Bottle scraper'

"Historically, vla (a popular dairy product with the consistency similar to custard or yoghurt) was sold in long glass bottles. Vla was frequently delivered by milkmen in bottles similar to the long, tapered-neck milk bottles used in many places in the world. However, while the use of the milk bottle streamlined production and distribution practices, the shape of the container made it hard to extract the last bits with spoons, spatulas, or other kitchen utensils. The Dutch answer was the bottle scraper which was specifically designed to answer this problem.

[...]

There is an element of the technical and engineering community that sees the bottle scraper as a monument to a wrong type of technical solution. This group argues that the best solution to the problem of remaining vla in bottles was to put vla in different containers preventing the problem from ever occurring, rather than inventing another tool and then educating a population in its use."

Afgeluisterd in het OV

Een meisje tegen het andere: "Je weet wel, het was die lege kamer met iets erin."

Zinnen op Wikipedia (2)

Uit het lemma 'Slechthorendheid'

"Slechthorenden kunnen lang niet altijd bellen met een mobiele telefoon. Ook met een gewone telefoon (of ze nu een versterker hebben of niet) lukt dit niet altijd. Voor doven is dit in het geheel niet mogelijk.

De meeste slechthorenden kennen geen gebarentaal en voelen zich ook niet thuis in de dovenwereld. Bij de horenden voelen ze zich vaak buitengesloten en ze hangen er dus een beetje tussenin."

Killer

Aan de telefoon met P. vertelde ik wat voor zinvols ik die dag zoal gedaan had: 'Ik heb fruitvliegjes vermoord in mijn keuken. Dat is heel leuk om te doen. Ze vliegen langzaam en je kan ze dus in de lucht doodslaan zonder veel moeite.' Ik dacht dat ik hem iets heel schokkends verteld had, maar hij vroeg wat meer over de details waaruit bleek dat dat doodslaan toch best veel tijd kost, en zei uiteindelijk 'je kan ze ook opzuigen'. Wat? P. had óók ervaring met het doden van fruitvliegjes? Dat ík nou een gewetenloze killer ben, okee, maar dit ging wel heel ver. Ik bleef echter nuchter: 'vliegen ze dan niet terug door de stofzuigslang?' 'Neee, de zuigkracht maakt moes van die minivleugeltjes van ze,' zei P.
De volgende dag bracht ik mijn nieuw opgedane kennis in de praktijk. Hij had gelijk. Ze vliegen niet terug.

Contact

Het was zo'n dag dat ik me wat contactgestoord voelde. Ik had de hele dag binnen gezeten en toen ik eindelijk naar buiten ging, het was al donker, was het om iets te eten. Met mijn handen in mijn zakken liep ik door een uitbundige stad. Mijn lievelingssnackbar was dicht, en dus liep ik naar de op-een-na-beste snackbar.
In de Voorstraat kwam een lange, er chaotisch uitziende, waarschijnlijk dakloze man mij tegemoet en hield me de weg tegen. Ik stond stil: 'Mag ik er even langs,' vroeg ik vriendelijk maar koel. Hij bleef me aanstaren maar stapte opzij. Terwijl ik verder liep, bedacht ik me dat hij de eerste persoon was die dag die mij blijkbaar zag staan. De eerste persoon tegen wie ik wat zei. Het was een enge man, maar ik was 'm ook dankbaar dat ie me had zien staan.

Fris windje

Onderschrift van de Volkskrant bij bovenstaande foto (fotograaf: Harry Cock): "Het TGV-station van Luik, ontworpen door Santiago Calatrava, waar het daglicht en de frisse wind doorheen kunnen stromen."
Wat een creatief Nederlands, want dat daglicht kan stromen, wist ik niet... maar daar gaat het hier niet om. Het gaat om de Volkskrants (of Calatrava's) veronderstelling dat die fris waaiende wind blijkbaar gewenst is.
Ik weet niet of een van de schrijvers, of de architect, weleens op station Duivendrecht heeft gestaan op een winderige zondagavond, wachtend op een trein die maar niet kwam, zonder bankjes, want alleen ijzeren 'hangplanken' voorhanden: het is geen pretje.
Ik heb maar een paar eisen voor stations: droog kunnen staan, maar het liefst kunnen zitten én geen last van de wind hebben. Dan zijn er uiteraard nog wat zaken die handig zijn zoals duidelijke bewegwijzering, iets te eten en drinken kunnen vinden, en natuurlijk verstaanbare omroepberichten.
Begrepen, Volkskrant? ¿Comprende, Calatrava?

Zinnen op Wikipedia (1)

Uit het lemma 'Steekmuggen'

"Een vrouwelijke mug stopt pas met bloed zoeken als ze is verzadigd, ook kan ze zich slechts één keer in een aantal dagen volzuigen. Als er dus een enkele mug in de slaapkamer zit, kan men ervoor kiezen om zich te laten bijten. Het voordeel is dat men van het gezoem af is. Helaas zijn er vaak nog wel andere exemplaren aanwezig die goed verstopt zitten."

Homerus op Europese munt

Leuk bericht in een Nieuw-Zeelandse krant: een berichtje over een Spaanse eigenaar van een snoepwinkel die bij telling van zijn kassalade in plaats van de gebruikelijke afbeelding van koning Juan Carlos een afbeelding van Homer Simpson aantrof.

(de titel van deze post is een oefening in het omwerken van de inhoud tot een titel die de lading níet dekt, voor het geval ik ooit voor een van de veelgeprezen roddelbladen zal werken)

Gedicht van een ander (1)

Soms tussen tulpen

Soms tussen tulpen bloeit een tulp vreemdsoortig
— van donkre vlam doorbeefd — in 't zelfde bed,
lijk de andere uit één aarde en zon geboortig
maar grillig opgegroeid naar eigen wet;

soms tussen de klanken en de plechtige kroning
van het akkoord schrijnt plots de dissonant;
soms tussen 't lamme schaapsvolk van den koning
rijst op de muiter, 't ijzer in de hand; —

o Gij, die vaste banden breekt, oerkracht,
gij zijt misschien het enige wat blijft,
en vóór het aangezicht van God gebracht
geen schaamte om laksheid voelt die de aadren stijft.

                                        Richard Minne

De goeie dingen nu het uit is (1)

Op het moment ben ik voornamelijk heel verdrietig en kwaad om de 'break-up'. Ik ga echter proberen er het goede van in te zien. Opbeurende gedachten en goeie gewoontes die David in me heeft helpen installeren.

"Higamus, bigamus, men are polygamous. Homamus, bogamus, wives are monogamous."*

Er is geen reden meer om monogaam te zijn. Joehoe!

Bananen, noten, yoghurt en een bepaald merk ontbijtgranen, eet ik nu regelmatig als ontbijt.

Minder verdedigend geworden (schijnt).

Niet meer wakker gebeld worden 's morgens als ik lekker lig te slapen (deze is lastig te verdedigen, want ik vond het meestal heel fijn als hij me wakker belde).

Boekenkastje, rare speakers, vulpen, muziek op mijn iPod: cadeautjes van David die ik nog steeds heb, en waar ik veel plezier van heb.

Liefde voor risotto; David maakte ze beter, maar ik maak ze nu ook best lekker.

Meer kennis van een heleboel dingen. Hoewel, dat wiskundeboek dat we ooit kochten in het kader van continue educatie, is nog nooit opengeslagen.


*Uit: Mathematical Apocrypha van Steven Krantz (nee, niet zelf gelezen natuurlijk. Ik moet toch nog dat basisboek wiskunde lezen?)

Als ik zomergast zou zijn (1)

Vanavond was de eerste aflevering van dit seizoen Zomergasten.
Ik heb het niet gezien, ik mis het bijna altijd.

Hoe dikwijls niet dat ik, een ego hebbende niet ontkennend, aan bepaalde programma's op tv terugdenk, of films, en denk: dát nu zou ik selecteren. Als ik zomergast was.
Dan denk ik aan de diepzinnige opmerkingen die ik daarbij zou maken. En ik denk aan de absoluut geweldige tv-momenten die ik zou selecteren. Van die momenten waarbij anderen denken: o ja, dat heeft een geweldige indruk gemaakt destijds, wat fijn om dat terug te zien.
Of: o ja, dat heb ik destijds gemist, maar ik heb ervan gehoord en ik ben blij er nu een deel van te zien.
Of: hee, ik heb daar nooit bij stil gestaan, bij die interpretatie van zo'n programma. Wat goed, om er deze manier naar te kijken. Of desnoods: hee, wat een stomme interpretatie.
Something.

Ik ga zomergastje spelen.
Helemaal alleen, zonder interviewer die vragen stelt en zomergast die dat dan moet gaan beantwoorden. Ik ben het samen ineen.

Eerste fragment.
Ik denk dat het een aflevering was van Sonja op ...dag.
Er kwamen mensen in de studio als Stella Braam en Marieke van Leeuwen en een befaamde visagist, Arjen van de Grijn ofzo. Hij heeft veel voor Bie en Van Kooten gewerkt. Ze vertelden hoe ze het Zuid-Afrikaanse verzet hadden geholpen door mensen naar of van Zuid-Afrika te smokkelen met valse paspoorten en dergelijke, en een vals uiterlijk. Het was echt zo'n moment dat ik dacht: wat spectaculair! Wat avontuurlijk! Ik wou dat ík op zo'n filmische manier kon meehelpen met het verzet. Maar het was ook weer zo spectaculair op de een of andere manier dat het onecht leek. Verzonnen. Voor Sonja's 1-april-aflevering. Maar dat zal wel niet. Soms is het leven ook echt spectaculair. En met mijn studie heb ik ook geleerd dat journalisten voorgesprekken houden en dan in de vragen sturen naar de spannendste antwoorden. Dus het is echt. Natuurlijk is het echt. Ik heb me toch ook niet vergist toen ik begin jaren '90 de stempraktijken in Zuid-Afrika mocht aanschouwen, met rijen tot in Namibië? Misschien maak ik dat dan wel tot mijn tweede fragment.

puzzelwoorden

Ik weet niet meer hoe David en ik erover kwamen te spreken maar hij noemde de naam I.M. Pei. Ik dacht eerst dat hij zei: I am pee. Maar het bleek de naam te zijn van een ongelooflijk beroemde architect. Tenminste, dat weet ik nu. David kende de naam namelijk alleen van kruiswoordpuzzels.
Toen kwamen wij op woorden die we eigenlijk alleen van kruiswoordpuzzels kennen. Ik was een beetje te moe om met veel woorden te komen en doe ook praktisch nooit kruiswoordpuzzels. Een paar wist ik er wel: ra, iets in de mast van een schip. Tra, een open plek in het bos.
Weten jullie, beste lezers, fervente kruiswoordpuzzelaars, meer voorbeelden hiervan? Misschien kan het een leuk itempje worden voor Ewoud Sanders in NRC over van die woorden die je nooit ergens tegenkomt, zelfs niet in een verlaten tra, behalve in je vaste hoekje in de krant. Of je puzzelboekje op vakantie.

Ben ik trouwens de enige die 'puzel' zegt in plaats van 'puzzel'? Ik word altijd een beetje misselijk van het woord puzzel met de u van putlucht.
Net als het woord 'tissue', daar word ik ook altijd een beetje misselijk van. Zeg toch gewoon zakdoek, of desnoods het merk van je zakdoek. Maar een Nederlander die tissue zegt, moet gewoon weg. Weg uit dit issueland. Met zijn kleinburgerlijke issues over mensen die liegen. Oeioeioei. Ayaan Hirsi Ali liegt. Ik dacht dat politici daar beroemd om waren! Ik zit echt niet cynisch te doen ofzo. Zembla zou zulke belangrijker zaken kunnen 'ontmaskeren'.
Bovendien... sinds wanneer is het geen goeie reden om weg te vluchten van een huwelijk met een man die je neef is, waar je niet verliefd op bent en waar je zelf niet voor gekozen hebt om mee te trouwen?

Overigens een aardig artikel hierover gelezen in De Volkskrant met een aantal interessante reacties. Ik ben het tamelijk eens met Van der Linden, Steenhuis en Barend. Maar het prikkelendst vond ik wat De Vries zei: "Het is heel arbitrair of iets oud nieuws is. Het heeft ermee te maken hoe het wordt gebracht en door wie."
Door wie. Wat bedoelt hij hiermee? Dat als Zembla het brengt, een algemeen gewaardeerd programma, het breder wordt opgepakt door het publiek dan wanneer, ik noem maar wat, Z het zou brengen? Is iets pas nieuws als het bekend is bij een breed publiek? Ik kan het mis hebben maar het lijkt mij niet. Het is gewoon bekénder nieuws.
En wat bedoelt hij met 'hoe het wordt gebracht'? Dat als het serieus wordt gebracht (wij, onderzoeksjournalistiekprogramma, onthullen u, hier zijn de documenten om het te bewijzen, we hebben het gedubbelcheckt en het is echt waar) het meer nieuws zou zijn dan wanneer het een Sun-achtig artikel zou zijn? Het nieuws zou wellicht sneller opgepakt worden bij een Sun-achtig blad en minder serieus genomen worden omdat een Sun-achtig blad zo véél kan zeggen en het zo enorm kan overdrijven. Overigens is het punt in het Volkskrant-artikel nu juist dat Zembla in zekere zin óók heeft overdreven en verdacht selecteert.

Meningen hierover zijn welkom. Zowel over puzzels als over zembla.

O ja, en overigens weet ik helemaal niet waar ik het over heb. Ik heb de Zembla-uitzending niet gezien en heb het debat in de kamer ook niet gevolgd. Maar ik vind het wel een interessante discussie waar ik me graag tegenaan bemoei.
Ik vind ook zeker dat Zembla een punt heeft als het zegt dat Ayaan Hirsi Ali kritisch mag benaderd worden wat betreft haar leugens omdat ze nota bene een partij vertegenwoordigt die zich meest onverbiddelijk opstelt tegenover migranten (ik zeg expres migrant omdat ik de scheidslijn tussen 'economische vluchteling' en 'politiek vluchteling' nooit zo goed heb begrepen. Sinds wanneer is het onredelijk geworden uit je land te vertrekken omdat je (dus economisch) geen enkele manier ziet voor hoe je kunt overleven?).

muziek verzacht de zeden

Gister las ik een interview in Opzij met Dolf Jansen. Hij vertelde dat hij mensen vroeg naar hun angsten en dat daar praktisch nooit een modebewuste angst bij zat als 'angst voor terrorisme' of 'een tsunami over Nederland'. Meestal riepen mensen gewoon dat ze bang waren voor spinnen of dat hun kind zou sterven, of dat ze bang waren voor het donker.
Hij verbaasde zich erover dat hij nooit hoorde dat iemand bang is voor de toekomst, dat armoede haar zal treffen. Maar ik kan hem bij deze (Dolf, mede-Ouderkerker, hoor je me?) geruststellen: ik wel. Dat is mijn angst. Ik vind het afschuwelijk dat ik die angst heb. Maar nu alweer een tijdje officieel werkloos zijnde voelt dit als een reële angst. En wat ik nóg afschuwelijker aan mezelf vind is dat ik bang ben voor de - houd je vast, dit is echt heel erg - economische opmars van China. Ik ben bang dat ik nooit echt leuk werk zal vinden, en dat het Europa economisch steeds slechter gaat en dat ik een typisch voorbeeld zal zijn van de neergang van Neerland.
Dat tegen de tijd dat ik kinderen heb die in de leeftijd zijn om te gaan studeren, ik geen cent te makken heb. Dat ik zal nalaten de toekomstige generatie, laat staan mezelf, te verheffen. Dat ik zal verrotten in isolatie en liefdeloosheid.

Noot: de titel van dit stukje heet slechts zo omdat ik dat spreekwoord deze week tegenkwam, geen idee had dat het een spreekwoord was en het mooi vind.

wonderlijke woorden (6): heelalverwarming

Op bezoek bij G. die in een groot huis woont aan de Oudegracht met een enorme gang. Het had gesneeuwd en ik legde naïef mijn wit van sneeuw geworden rode sjaal op de verwarming, er vanuit gaande dat die wel aan zou staan. Maar dat bleek niet zo te zijn. G. legde het uit: "die verwarming staat nooit aan. Dat is heelalverwarming." Op mijn vragende blik legde ze uit: "Die gang is zoo groot, dat kan die verwarming nooit aan in haar eentje. Die maakt alleen het heelal warm."
Wat op zich wel mooi is, als je niet aan de geijkte broeikaseffecten denkt.
Overigens bestaat heelalverwarming écht. Immers, de zon verwarmt de aarde en dat gaat via het heelal (toch?).

Een meisje vroeger bij mij op de opleiding moest altijd lachen om hoe ik het woord heelal uitsprak. Ik zei nooit 'hélal', maar: heel-al. Wat het zo'n woord maakt, waar newagers zo van houden, dat je woorden opsplitst en op die manier een 'extra' betekenis aan woorden geeft die ze óf al-lang hebben óf die simpelweg in tegenspraak is met hun etymologie. Zeer irri-tant.

wonderlijke woorden (5): treinhaalkusje

Ik dacht dat het een volstrekt normaal woord was omdat het binnen onze familie frequent gebruikt wordt, maar ik kan het via Google niet vinden op het net. Misschien hebben wij een foute versie in omloop of misschien is dit een woord dat door mijn vader of moeder is uitgevonden. Een treinhaalkusje is een te snel gegeven zoen, zonder aandacht.
Als iemand weggaat en een snelle (of naar de mening van de ontvanger een te snelle) zoen geeft, kan de ontvanger klagen: "Nee, ik wil een échte zoen. Niet zo'n treinhaalkusje."

wonderlijke woorden (4): vergemoeilijkt

Ik schreef een brief naar een collega waarin ik het woord 'vergemoeilijkt' gebruikte.
"Wat het vergemoeilijkte was dat in er een compleet fout overzicht staat van wanneer er wie werkt."
Ik dacht: waar kén ik dat woord van? Maar ik kende het helemaal niet. Alleen het antoniem 'vergemakkelijkt' waarvoor 92.000 hits opdoken op Google.
Met 'vergemoeilijkt' wordt deze blogspot de eerste hit op Google.