Geef mij brood en risotto

Het potje kippenbouillon wilde ik nog gebruiken. De koriander was ik ook nog niet zat, hoewel het restje helaas verlepte over de dagen. Het was kiele-kiele tijdens het boodschappen doen, want koriander is vaak op in de supermarkt, en ook de Marokkaanse kruidenier, die sinds een paar jaar vlakbij zit, had ze niet meer. Gelukkig had de supermarkt koriander.
Ik had namelijk een risottorecept gevonden met koriander dat me wel spannend leek. Het bleek een heerlijk fris lenterecept te zijn dat vrij uitgesproken van smaak is. Ik ging me dan ook afvragen of het in plaats van als hoofdgerecht misschien niet geschikter is als voorgerecht.

Dit heb je nodig voor twee personen hoofdgerecht of vier personen voorgerecht:

*Half potje kipbouillon, in pannetje aangelengd met water, tegen de kook aan. Beter is natuurlijk zelf kippenbouillon te maken, maar dat heb ik zelf nooit gedaan. Wel vind ik de smaak uit zo'n potje beter dan een blokje. Wanneer je om vage redenen toch een blokje wilt gebruiken, pas dan op met het toevoegen van zout. In een potje zit ook altijd wat kip. Dat zeef ik eruit, snijd ik klein en voeg ik ergens halverwege toe aan de risotto.
*Kipfilet, niet te veel. Een filet voor 1 persoon is voldoende. Wanneer je dit gerecht als voorgerecht maakt, vraag ik me zelfs sterk af of je de kipfilet niet gewoon achterwege kunt laten. Het maakt het namelijk wat zwaarder dan past bij de smaak.
*Arboriorijst (risottorijst), 100 gram per persoon ongeveer
*Lente-uitjes, ook wel bosuitjes genoemd. Bv 3 stuks. In ringetjes gesneden.
*Een mooie citroen -- mooi omdat je 'm gaat raspen
*Stukje verse gember, geschild en geraspt
*Twee teentjes knoflook
*Oesterzwammen, in reepjes gesneden
*Koriander -- vers!! Gesneden, gehakt of geknipt. Houd wat apart voor garnering.
*Zonnebloemolie, olijfolie, zout, peper, snijplank, goed humeur, blabla
* Wanneer je net als ik een tamelijk langzame kok bent, zorg dan dat de ingrediënten al klaar staan van tevoren, dat alles gehakt en gesneden is; herhaal niet mijn fout dat je je daardoor laat verrassen door het aanbakken van de rijst terwijl je de oesterzwammen nog aan het bakken bent!

Risotto is een van mijn vaste recepten. Ik maak 'm normaal gesproken met boter, maar het recept sprak hier van zonnebloemolie, wat inderdaad slim is, aangezien er gewokt (gewajangd in mijn geval) wordt.
De citroenrasp, de gemberrasp, lente-uitjes en de knoflook fruit je in de hete olie. Pas op dat het niet te hard gaat! Zorg sowieso dat de rijst al klaarstaat en denk aan het pannetje met kippenbouillon. Wanneer de smaakmakers beginnen te geuren en nog niet aangebrand zijn, voeg je de rijst toe, die je flink omschept tot het omringd is door olie en het er een beetje glazig/transparant begint uit te zien. Het recept spreekt dat je dan de paddestoelen meebakt, maar ik deed dat apart en voegde ze aan het einde toe. Geen idee wat beter is. In plaats van de oesterzwammen, begon ik de eerste schep bouillon bij de rijst te scheppen.
Dit is een proces dat je een heel aantal keren moet herhalen bij risotto, en dat geeft je de tijd om ondertussen de kipfilet te bakken en de oesterzwammen. Of om uit het raam te kijken en geconcentreerd naar de radio te luisteren als je dat gewoon al gedaan hebt en een supersnelle kok bent.
Kipfilet dus bakken in olijfolie met wat zout en peper. In dezelfde pan de oesterzwammen die je op smaak brengt met peper en wat citroensap. Intussen niet vergeten af en toe een soepopscheplepel bouillon toe te voegen aan de risotto en het met elkaar te mengen. Ook wat citroensap toevoegen aan de risotto door een halve citroen nonchalant erboven uit te knijpen. Dit gaf in mijn geval de ideale zuurgraad.
Wanneer de rijst er goed gaar begint uit te zien de koriander toevoegen en nog eens goed doorroeren. De kip en oesterzwammen erbij lepelen en gelijk serveren.

Een absolute aanrader.

Ik heb vorig jaar gegeten in het beroemde restaurant Chez Panisse. Daar werd als voorgerecht een sinaasappelrisotto geserveerd. Ik vond mijn risotto een geduchte concurrent en zelfs wat spannender door de iets complexere smaakcombinatie van de gember, citroen, de lente-uitjes (die hun naam meehebben) en de koriander.
Dit gerecht zou je eigenlijk op een balkon of in een tuin moeten kunnen opeten. Ik dronk er verse muntthee bij, wat het allemaal nog frisser maakte.

gedicht van een ander (3)

Dit is het ontmantelde Centraal Station in Rotterdam. De letters op de foto's zijn gemaakt van de woorden Centraal Station die er eerst stonden. Als afscheid van het station.
Ik ben al een tijdje niet meer in Rotterdam geweest, maar weet wel dat toen ik het zag op de locatie zelf -- de verhusseling was ook voor mij een verrassing -- het me ontroerde. Poëzie komt goed tot haar recht in de desolaatheid van een bouwplaats.

Geef mij brood en soep

Een recept dat ik af en toe maar graag maak is een tomatenkoriandersoep die ik gevonden heb op een veganistische website. Mijn variant is nu echter precies níet veganistisch.
Dit recept is niet geschikt voor korianderhaters.

Dit heb je nodig:

*Bos koriander, gewassen en gesneden -- houd eventueel wat apart voor garnering later.
*Olijfolie
*1 ui, kleingesneden
*2 teentjes knoflook, gehakt of geknepen
*2 tl gemalen komijn (djintan)
*El paprikapoeder
*Blik tomaten (echt, het kan wel vers, maar deze hebben superveel smaak)
*Liter water
*Halve pot kippefond (de andere helft gebruik je morgen voor risotto bv)
*Blikje tomatenpuree
*Cayennepeper
*Zout, peper
*Limoen

Soeppan op vuur. Olie erin. Ui in olie glazig laten worden. Knoflook, komijn, paprika erbij. Tomaten, tomatenpuree, koriander, fond en water erbij. Tijdje laten sudderen, 20 minuten ofzo, zout en peper niet vergeten, en dan voorzichtig pureren. Wat ik meestal doe is dat ik de soep overgiet via een vergiet in een andere pan; wat overblijft in het vergiet pureer ik. Op die manier hoeft de staafmixer niet in de hete pan soep gezet te worden met alle risico's van dien.
Dan wat cayennepeper erbij en sap van de limoen of eventueel een limoen in partjes snijden en die erbij voegen zodat mensen zelf kunnen bepalen hoeveel ze in hun soepkom doen.

Voor korianderverslaafden als schrijver dezes is dit een goeie shot. Als je er wel een béétje van houdt, maar niet heel veel, kun je ook overwegen om de koriander als hele bundel in de soep mee te koken en aan het einde er weer uit te halen, dus niet mee te pureren, maar ik vind dat zonde.
Als je het nog iets maaltijderiger wilt, doe er dan rijst of bonen of linzen in.
Voor erbij kun je bijvoorbeeld wat cassavechips in een bakje doen en wat olijventapenade in een bakje.

Smakelijk!

Zinnen op Wikipedia (11)

Uit het lemma 'Fritz Haber'

"Haber heeft veel tijd en energie besteed aan het onderzoek naar strijdgassen zoals chloor en mosterdgas in de Eerste Wereldoorlog. Aan de andere kant van het front werkte ook zijn Franse tegenhanger Victor Grignard aan soortgelijke chemische wapens. Haber verdedigde zijn werk aan strijdgassen op nogal kinderlijke wijze. Op de aanklachten dat de inzet van strijdgassen onmenselijk was, zei hij: "Dood is dood, hoe het ook tot stand wordt gebracht." Zijn vrouw, die het niet eens was met zijn werk aan gifgassen, pleegde zelfmoord met zijn dienstwapen toen hij persoonlijk toezicht hield op de eerste inzet van gifgas in Ieper. Dit weerhield hem niet zijn werk voort te zetten. Het mosterdgas dat toen voor het eerst op grote schaal werd ingezet heeft dan ook de bijnaam Yperiet, naar de Franse naam "Ypres" voor "Ieper"."

Zinnen op Wikipedia (10)

Uit het lemma 'Rick Warren'

"Richard D. "Rick" Warren (born January 28, 1954) is the founder and senior pastor of Saddleback Church in Lake Forest, California, the fourth largest church in the United States. He is also the author of many Christian books and an influential Evangelical minister. During the summer of 2008, he hosted the Civil Forum on The Presidency featuring both John McCain and Barack Obama at his church. He holds conservative theological and political views. He is also a bigoted homophobe who helped pass Prop 8 in California. He has compared marriage by loving and committed same-sex couples to incest and pedophilia. He has also compared abortion to the "Jewish Holocaust.""

Ik weet het niet, maar het zou me niets verbazen als bovenstaande zinnen nu niet meer op deze wijze te lezen zijn op Wikipedia. Ik las ze rond de decemberse Obamainauguratiediscussies en zette ze nu pas op dit blog.

Wonderlijke woorden (7): haarflip

Uit de reis-e-mail van Z.:

"Was ik tot voor deze avond nog gecharmeerd van de aandacht van de Argentijnse mannen was het na deze avond wel over, hoe zal ik het zeggen..., de Argentijn is nogal...beschikbaar. De knipoog, de haarflip, de glimlach kun je allemaal achterwegen laten want de Argentijn is al geïnteresseerd, bij voorbaat. Wie had ooit gedacht dat beschikbaarheid een afknapper kon zijn?"

De haarflip, daar had ik nog nooit van gehoord. Het blijkt het naar achtergooien van het vrouwelijk haar te zijn (hoewel, wellicht zijn er ook haarflip-beoefenende mannen) om daarmee de aandacht van de andere sekse te trekken. Het is ongetwijfeld een anglicisme. Het woord 'hairflip' komt op Google zo'n 84 duizend keer voor.

De twee leukste voorbeelden uit de Urban Dictionary:

1.

what girls do 2 get attention from any cute guy looking at them, a form of flirting

girl: i think he likes you.
girl 2: only one way to tell *hair flip*
guy: wow, she's hot.

2.

a action used to express the emotion of "fuck it"...made famous by Chris Crocker

Sally: " That bitch stole your man?!!?"
Lisa: "Yeah" :-(
Sally: " Ummmm i say do a hair flip and move on"
Lisa: " Yeah you right...(flip)....fuck 'em"

Zinnen op Wikipedia (9)

Uit het lemma 'Bram Cohen'

"Cohen wrote the first BitTorrent client implementation in Python, and several other programs have since implemented the protocol. [...]

In the summer of 2002, Cohen collected free pornography to lure beta testers to use the program. BitTorrent gained its fame for its ability to quickly share large music and movie files online. Cohen himself has claimed he has never violated copyright law using his software, and he suspects the Motion Picture Association of America would love to make a legal example of him if he did."

Dit gerecht werd gesponsord door ...

Walter Scheib was de chef in het Witte Huis ten tijde van de Clintons en ook tijdens de eerste ambtstermijn van Bush. Na al een tijdje onvrede en onenigheid bij de Bushes werd hem verteld dat hij weg moest. Het legde hem trouwens geen windeieren: hij heeft nu een succesvol cateringbedrijf en men laat hem graag opdraven bij gelegenheden waar hij anecdotes over zijn elf Witte Huis-jaren kan vertellen. Ik kwam zijn naam tegen toen ik de huidige chef aan het googelen was, die na 4 Bush-jaren nu ook de Obama's mag dienen.
Scheib, die met Hillary Clinton een voorvechtster had van de Amerikaanse haute cuisine - geschoeid op de Franse leest, dat wel natuurlijk - moest bij de Bushes ineens heel wat stappen terug doen. Het absurdst werd dit in de nasleep van 11 september toen Franse producten geboycot werden in de VS en hij daarom een tijdlang niet mocht koken in de Franse stijl. Wat ik echter nog absurder vond om te lezen dat was dat de Bushes in hun diners de merknamen van hun sponsoren erin wilden terugzien.
Dat leverde onder andere dit menu op, waarin Scheib onder andere cola moet zien te verwerken in een menu. Jammer dat hij niet is opgestapt voor ze hem de laan uitstuurden.
Ik ben heel benieuwd naar het Inauguratie-menu van de Obama's...

sneeuw in Gaza

De sneltram naar Nieuwegein waar ik een printer ging kopen, kwam langs het 5-meiplein, waar een mini-meubelboulevardje is. Zo'n drie winkels hadden allemaal dezelfde kerstversiering boven de gevel: een digitaal (LED) display met daarop grote sneeuwkristallen in wit en lichtblauw, en kleiner daarboven, witte, omlaag bewegende stip-strepen. Waarschijnlijk moest dit eveneens sneeuw voorstellen, maar dan vallend.
De associatie die ik kreeg werd echter ingegeven door de actualiteit: het waren net bommen op Gaza, maar dan niet zo veel als er werkelijk vallen. En er is geen bloed.

gedicht van een ander (2)

Port-Cros, avond

Zee heeft in het niets een puimsteenhoop
gevonden om in en uit te gaan, een v,
een haventje. Scheepjes poseren
bij hoog en bij laag.
In het café speelt een gitaar
een halfuur lang drie blauwe akkoorden.
Zo hangt melancholie over de wereld
omdat die eigenlijk veel te mooi is.
Zo delen telefoondraden afstand uit.
Telefoonsnaren. Daarover gaat de strijkstok
van de tijd. Er is overal meer ginder
dan hier, zingt hij.

Herman de Coninck

een nieuwe bril

Als er iemand doodgaat, dan bezie je de wereld lange tijd anders. Mensen die ver weg leken, zijn ineens dichtbij. Vreemden hebben overeenkomsten die je nooit eerder zag. Het bekijken van de wereld gaat met een vergrootglas en met distantie tegelijkertijd. Toen het uitraakte met D. had ik een beetje hetzelfde, en toen ik het afgelopen jaar moest toegeven dat ik wederom toch wel weer erg worstel met school, gingen er ook dingen veranderen. Mensen van wie ik het niet verwachtte, bleken compassievol te zijn (andersom was er ook iemand die het juist had moeten zijn, die het niet was, maar misschien moet ik die dwaasheid bij haar laten) en een nieuwe docent ging er zo heerlijk nuchter mee om, dat ik dat zelf ook een beetje werd. [een beetje.]

Toen ik vandaag een stichting belde die meditaties verzorgt, kreeg ik een man aan de lijn die volkomen begripvol was toen ik verklaarde het eigenlijk niet te kunnen betalen. Hij zei: we geven er niet echt ruchtbaarheid aan, maar er bestaat een soort steunfonds en daar kun je uiteraard een beroep op doen. Ik zei hem maar niet dat ik geen werk heb omdat ik zo worstel met school en dat ik zo worstel met school omdat ik zo worstel met mezelf. Maar ik geloof ook niet dat dat echt hoefde: er is een onverwacht en oneindig begrip bij mensen om me heen. Ik voel me een slappeling, maar ik voel me ook bevoorrecht.
Gister in de bus, vroeg ik op mijn Renske-manier aan een buschauffeur waarom hij de voordeur niet opendeed toen mensen wilden instappen. Hij reageerde vijandig, zei iets als: heb je een probleem? Antwoord gaf hij niet.
Een vrouw die naast mij zat, legde mij met ongelooflijk geduld uit dat het wellicht niet aardig van hem was, maar dat het ongetwijfeld aangewakkerd werd omdat ik niet neutraal vroeg waarom die deur niet openging, maar dat ik eerst zei dat het niet erg handig was. Daarmee had ik de situatie al negatief geschetst voor de chauffeur. Daarna vroeg ze, alsof ze de aandacht af wilde leiden van mijn eigen onhandigheid, wat ik ging doen, en wat ik leuk vind aan dirigeren. Alsof ik de dag weer opnieuw kon beginnen. En dat probeerde ik ook.

Als je als kind gepest wordt, is het moeilijk om de mensheid niet te gaan zien als een grote vijandige groep. De doorbraak dat iedereen een individu is, en dat ieder individu zijn (on)wijsheid heeft, is er nog elke dag. Ook dat is een voorrecht, en dan vooral dat die mensen de tijd voor me willen nemen. Deze gedachte is ook prettig: dat die vrouw dat misschien zo goed weet, omdat ze daar zelf ook tegenaan is gelopen. Dat is troostend. Ze lijkt op mij. Of ze leek op mij.

Het doet me een beetje denken aan die dag dat ik voor het eerst een bril opzette: ineens viel mij op hoeveel mensen er eigenlijk rondliepen met een bril op.
Overigens is dat ook de enige keer geweest dat ik werd uitgescholden voor mijn bril omdat ik door de Amsterdamse Poort liep, mijn bril op- en afzettend om te vergelijken hoe anders dat toch was. (een aantal jaren later, toen ik contactlenzen ging dragen, kwam een klasgenootje overigens op een lumineuze woordspeling op mijn naam: 'Lenske')

Zinnen op Wikipedia (8)

Uit het lemma 'W. Mark Felt'

Upon graduation, Felt took a position at the Federal Trade Commission but did not enjoy the work. His workload was very light. He was assigned a case to investigate whether a toilet paper brand called "Red Cross" was misleading consumers into thinking it was endorsed by the American Red Cross. Felt wrote in his memoir:

"My research, which required days of travel and hundreds of interviews, produced two definite conclusions:
1. Most people did use toilet tissue.
2. Most people did not appreciate being asked about it.
That was when I started looking for other employment."

SOA en andere schandvlekken

In Nederland staat SOA voor best wel iets ergs: een seksueel overdraagbare aandoening. In de VS staat het voor nog iets veel ergers: de 'School of the Americas'
Ik verwacht eigenlijk wel dat hij zal aankondigen - hopelijk snel - dat Guantánamo zal sluiten, en ik hoop tevens dat Barack Obama dat andere desastreuze instituut, dat al vele jaren langer zo rampzalig bezig is, zal laten stopzetten.

Maak de wereld SOA-vrij, want door deze SOA wordt de hele wereld verneukt.

Lees meer
Lees nog meer
Stop met lezen, en haal even adem.

Als ik zomergast zou zijn (3)

Fragment 5.

Een paar weken geleden kreeg ik het voor elkaar om vroeg te beginnen in de winkel. Vroeg genoeg om de uitzending te zien van de Boeddhistische Omroep Stichting. De documentaire die ik zag, ging over een gevangenis in Alabama waar men begonnen was de gedetineerden een meditatie-programma aan te bieden. Op vrijwillige basis, maar... als ze eraan mee wilden doen, moesten ze het ook afmaken. Het meditatie-programma duurde tien dagen, waarbij ze 's ochtends heeel vroeg opstonden om zo'n tien uur per dag te mediteren. Nou ja, wat is mediteren, wat is bidden. De eerste drie dagen was een soort oefenperiode waarin ze zich voornamelijk moesten concentreren op hun ademhaling. De overige zeven dagen was het de bedoeling dat ze zich concentreerden op gehele lichamelijke sensaties.

Kijk, ik kan niet zien hoe die sensaties waren, maar wat ik wel kon zien was de uitwerking van deze tien dagen, en dat maakte veel indruk. Deze mannen zaten zware straffen uit, vaak levenslang, zonder uitzicht op vervroegde vrijlating. Sommigen hadden jaren doorgebracht in de dodencel. Je gaat niet zomaar misdaden plegen; je komt uit een gebroken familie, je krijgt geen grenzen gesteld, je verkeert in armoede, er is niets om terug op te vallen. Ineens krégen die mannen iets om op terug te vallen. Ze hadden tien dagen in volstrekte stilte doorgebracht, in zichzelf kijkend en observerend. Voor sommigen was dit voor het eerst dat ze stilte überhaupt ervoeren – en dan was dit nog relatieve stilte, als je de verhalen mag geloven. Voor de mensen die de meditatie leidden, was het de onrustigste meditatieperiode die ze ooit meegemaakt hadden. Ze konden ineens terugvallen op hun eigen kracht, hun liefde, hun levensdoelen. Ze hoefden zich niet meer te verlaten op stoerdoenerij, machtsvertoon of lawaai. Echt waar, ik heb het zelf gezien. Zelf gezien. Dit was niet gespeeld. Deze mannen waren emotioneel naakt. Ze hadden geen maskers op.
Sommige gevangenbewaarders wilden het niet geloven, die waren cynisch geworden. Ik meen dat hun wel gevraagd werd dan zélf zo'n cursus te doen, maar daar wilden ze niet aan.

Ik vond het een geweldig initiatief. Een aantal gevangenispastors waren er niet zo stuk van. Die zagen het als concurrentie. Een paar jaar mocht de meditatietechniek niet beoefend worden. Tot er een nieuwe staf aantreedde in de gevangenis, die het weer aandurfde. De twee mannen die de 10-daagse hadden geleid (waaronder een Australiër, die uiteraard Bruce heette) kwamen na jaren weer terug in de gevangenis en werden door de groep, met wie ze destijds die tien dagen in een provisorisch verbouwde gymzaal hadden doorgebracht, ingeleid als oude vrienden, als familie, als iets dat heel dierbaar was.

Eind december ga ik zelf de cursus doen. Ik ben eerlijk gezegd doodsbang. Ga ik het koud hebben? Zal ik me irriteren, en zal dat dan overgaan, of pas na tien dagen lijden? Zal ik het vegetarische eten wel lusten? Zal ik niet enorm gaan trillen van 10 uur per dag stilzitten, zonder geluid te maken? Zal ik niet enorm veel vragen hebben, maar ze niet durven stellen, en die uren vervolgens doorbrengen met mezelf uitschelden? Zal ik slapen? Zal ik opstaan en vervolgens half slapend niet kunnen mediteren? Mediteren? Wat is dat eigenlijk? Waar ben ik aan begonnen?

Als ik zomergast zou zijn (2)

Derde fragment.

In 2002 probeerde een jonge man in New Jersey, Cory Booker, de nieuwe burgemeester te worden van Newark, een stad ongeveer even groot als Utrecht. Waar Utrecht echter relatief welvarend is met een groot percentage hoogopgeleiden en een prima werkende infrastructuur, daar is Newark flink achtergebleven. Een flink deel van de bewoners is ronduit arm, en er was dan ook veel werk te verzetten voor een nieuwe burgemeester.

Newark hád echter al een burgemeester, Sharpe James. Net als Booker een Democraat, maar veel ouder dan hij, en al zo'n 16 jaar burgemeester. James was dus populair, maar de documentaire liet duidelijk zien hoe verbazend dat eigenlijk was. Sharpe James nam het namelijk niet altijd zo nauw met de ethiek. Hij betaalde zichzelf bijvoorbeeld beter dan netjes genoemd kan worden, namelijk met een bedrag dat nog hoger was dan van welke gouverneur in de VS dan ook. Hij had te nauwe banden met projectontwikkelaars. Enkele van zijn vertrouwelingen waren veroordeed voor fraude.

James wist zichzelf echter goed te verkopen. Hij kwam uit het volk voort, en bleef dat ook. Die Cory Booker, dat was maar een 'nep-zwarte' (Booker en hij waren allebei African-American) met zijn veels te hoge opleiding. Die Booker, die verraadde zijn ras maar. Ik weet nu even niet meer of hij dat nu zelf zo zei, maar hij ontmoedigde het in ieder geval volstrekt niet als zijn aanhangers dat riepen. Alles mocht voor zijn herverkiezing. Alles.

Sharpe James won, en Cory Booker won vier jaar later. Booker was net als Obama een soort 'community organizer', maar waar Obama van zichzelf pleegt te zeggen dat hij niet veel successen boekte, zo deed Booker dat wel. Hij was op alle mogelijke manieren bezig de mensen op te heffen. Toch verloor hij.
De documentaire Street Fight laat op schokkende manier zien hoe dit proces verliep.

Overigens werd Sharpe James afgelopen zomer eindelijk veroordeeld voor fraude. Hij zit voor 27 maanden in de gevangenis.

New Jersey heeft nog wel meer steden die het amper nog aan kunnen: Trenton en Camden bijvoorbeeld. In Camden werkt een actieve (activistische) priester van Ierse komaf, Michael Doyle, over wie onlangs ook een film is gemaakt. Deze film heb ik nog niet gezien maar ik ben er uiterst nieuwsgierig naar. Doyle is niet zozeer actief op het gebied waar katholieken tegenwoordig vaak mee in het nieuws komen, abortus, maar op het gebied van armoede.
'Poet of poverty' wordt het verrassingsfragment, fragment vier.

Zinnen op Wikipedia (7)

Uit het lemma 'Least Concern'

"Least Concern (LC) is an IUCN category assigned to extant species or lower taxa which have been evaluated but do not qualify for any other category. As such they do not qualify as threatened, nor Near Threatened, nor Conservation Dependent. Many common species such as the Rock Pigeon, Common Juniper, the Snail Kite and Sacred Kingfisher are assigned the Least Concern category. [...]
Humans qualify for this category, and in 2008 were formally assessed as such by the IUCN."

Zinnen op Wikipedia (6)

Uit het lemma 'Decatur, Georgia'

"Decatur has the 6th largest percentage of likely homosexual households in the nation."

Hunk?!?

Stemmen

"At our staff meeting this morning, my boss (who voted for Obama) said he got emotional when he voted. My boyfriend (who voted for Obama) told me he teared up when he voted (and he rarely cries). And when he went to the health food store, others were talking about how emotional they got… and they all started crying in the health food store! I have never heard of this behavior at the polls. I think it speaks to how badly we Democrats want change and how much hope we have in Obama’s spirit." -- Tom

"nyc, upper west side, I’ve been a 6am voter since my first presidential election; LBJ. In, out and on to work. This morning the line snaked out of the church and around two city blocks. After an hour and a half, I did what I came to do. I retraced my steps along that line and now it was three blocks long. Something is happening. it wonderful. Its democracy" -- Fred

"The United States has sent election monitors all over the world to act as watchdogs and insure fair and accurate elections - from Haiti to Zimbabwe. Meanwhile, in the USA, voting machines don’t work or break down, polling station staffs don’t know what their doing, have no oversight and are overwhelmed. How can this be? My polling station this morning had only ONE voting machine working, while two others were delivered BROKEN and the staff did not know to look on a provisional electors list to find additional names causing havoc and two hour wait times. There were many screaming people demanding their right to vote and refusing paper ballots by affidavit that are only counted 5 WEEKS LATER! Absolute chaos in the East Village of Manhattan - the richest city in the richest country in the world.
Shameful" -- Carl

"Push the lever all the way to the right. Whoooomp! Make your picks with tiny little levers that are sort of aligned with the candidate names. Click! Click! Click! Pull the lever back to the left. Whoooomp! I’m not sure if I voted or just took a bad aerobics class. Seriously, the New York City “machines” make you wonder if your vote is being registered." -- CB

"What passion! I just voted at a station in the Upper East Side. The location is also a school, so teachers had to “cut” past the line to go inside. Other, non-teachers, decided they didn’t want to wait on the line and pushed through also. The line that I was waiting on started yelling that they had cheated and that we should not have to wait if they didn’t. Much to my astonishment, verbal shouts moved to action and I was suddenly in the middle of a pushing swarm of upset, very passionate New Yorkers who were making headway through the door until an elderly gentleman, who was walking with assistance and had difficultly breathing, decided to exit through the “in” door. As a unit, the pushing swarm moved to the side to let him through, in silence. And then we all waited politely again. I’m not sure what changed, except that, for me, seeing someone who had to make such an incredible effort to come out to vote affirmed what is good and noble in human nature. Perhaps it had a similar effect on my fellow voters." -- H

"the line snaked around a long mid-manhattan block. people were cheerful and patient. made me wonder if i was actually in new york. Wonderful. i love new york. i love america and i love Obama." -- Jane S

"My husband, adult son and I got to the polls in Detroit at 6:30 am, for a 7 am opening time. We thought, hey, there might be a couple dozen people there waiting to vote before work.

There were 180 people already in line. I know, because the man in front of me walked the line and counted.

An older man, probably early 60s, was behind me in line with tears in his eyes. “I have never seen anything like this in my lifetime,” he said.

This is in a state that the GOP abandoned (officially; they long since have given up on Michigan) in a city that’s well over 90% Democrat, with no public transportation and the country’s worst unemployment and poverty rates. But people got up that early to come and vote.

I’m very proud of my city and I hope by day’s end, to be very proud of my country again, too." -- Janet V







Vier jaar geleden (kijk mijn blog er maar op na) opperde ik de mogelijkheid van Obama als president, en om 3:36 uur vannacht durfde ik er definitief in te geloven toen Ohio 'viel' voor Obama en zijn enorme team van verleiders, want alleen was het hem natuurlijk niet gelukt. Zojuist, net na 5 uur zwichtte ook California (zoals verwacht) en had Obama voldoende stemmen om de overwinning te claimen.

Hoegadet?

Hier een filmpje dat een parodie is op een legendarische bierreclame in de VS, waarin min of meer dezelfde acteurs meespeelden. Ook zonder het origineel te kennen is dit filmpje ijzersterk.

Zinnen op Wikipedia (5)

Uit het lemma 'Frietkot'

Een frietkot is nadrukkelijk geen fastfoodeetgelegenheid [...]. Deze maken meestal deel uit van grote ketens; vele frituren blijven daarentegen nog steeds onafhankelijk van elkaar. In fastfoodrestaurants worden ook vaak kant-en-klare maaltijden opgediend, die ter plaatse enkel nog worden opgewarmd, terwijl een frituur wat ambachtelijker en volkser is.

Frituren komen in verschillende vormen voor. Zo zijn er nog steeds houten frituurwagens, waarvan de beroemdste twee waarschijnlijk aan de voet van het belfort van Brugge staan. Modernere types zijn: caravanfrituur, chaletfrituur, mobiele kraamfrituur (ze zijn vooral te vinden op kermissen en markten) en huisfrituur (frituur ingericht op de gelijkvloerse verdieping van een pand).