moderne muziek

Waar denk je aan bij moderne muziek? Aan moderne componisten als Messiaen, de onvermijdelijke Pärt, Keuris of de wat meer op jazz gerichte componisten zoals Django Bates of Michiel Braam?
Bij moderne muziek denk ik aan popmuziek, muziek waar ik amper in thuis ben. En haal het dan maar eens in. Je kunt natuurlijk een willekeurig lijstje cd's kopen maar daar heb je veel geld voor nodig, heel veel geld. Je kunt je oriënteren op het net maar dan moet je je langs allerlei commerciële sites worstelen. Dan is er nog VPRO's 3voor12 dat zich op allerlei vormen richt van popmuziek (dus ook de 'alternatieve' (rotwoord)). Via Bieslog kwam ik bij Chris Keulemans' site die zich toespitst op Amerikaanse popmuziek van de periode 1961-1995. Ook niet zo modern dus.
Luisteren dan, naar de radio. Ook geen pretje, met dat schreeuwerige geklets en al die reclame en journaals ertussendoor. Klink ik nu ouderwets? Pech dan. Overigens maakt radio 4 zich ook schuldig aan kletsen (hoewel niet schreeuwerig) met al die radiospelletjes - met elke dag wel een overvrolijk mannetje of vrouwtje dat meent Peter en de Wolf te herkennen in een overduidelijk barokfragmentje.
Dus dan wordt het maar weer Tom Waits of Beethovens 7e, en zal de moderne muziek wel altijd een enigszins onontgonnen gebied voor me blijven. Hindert me trouwens niet om nu al een uur lang naar het aanstekelijke Força van Nelly Furtado te luisteren, het officiële EK-liedje (ik wist niet dat voetbalkampioenschappen ook aan liedjes deden, maar ja).
Het zou natuurlijk leuk zijn voor Portugal als ze dat EK winnen, als organiserend land. Zo niet, dan natuurlijk die geniale Tsjechen. Ik vraag me al anderhalve week af of Karel Bruckner, hun coach, iets weet van oosterse vechttechnieken. Ik hoorde een commentator op de radio zeggen dat hij geen team kende dat zó knap kon gebruik maken van de fouten van de tegenstander. Dat is ook altijd wat ik hoor van sporten als judo of karate: actief afwachten op het forceren van de tegenstander en dan toeslaan.